درمان ناخن جویدن در کودکان، والدین چه کنند؟



والدين و جويدن ناخن در كودكان

جویدن ناخن یك اختلال محسوب می شود. اگر چه روان شناسان علل این اختلال را نامعلوم مى دانند، اما معتقد هستند كه  جویدن ناخن یك واكنش روانی به احساس اضطراب، تنش، خستگى، بى حوصلگى و بی توجهی از سوی والدین و اطرافیان نزدیك است. این مشكل معمولاً از سه سالگى شروع مى شود و میزان بروز آن به تدریج تا ۱۲ سالگى افزایش مى یابد. گاه نیز كودك چنین رفتاری را از والدین خود الگو گیری می كند و به تدریج آن را به صورت عادتی لذت بخش و آرامش بخش ادامه می دهد. منظور از عادت، رفتارى مقاوم شده است كه بارها و بارها تكرار مى شود. یك عادت ممكن است گاه به عنوان یك سرگرمى و گاه به عنوان راهى براى رهایى از اضطراب ها و تنش هاى روزانه كودك انتخاب شود. در این صورت، ترك این عادت بسیار سخت خواهد شد. بنابراین، به والدین توصیه می شود تا از هر گونه غر زدن و یا سرزنشی خود داری نمایند، چرا كه غر زدن یا سرزنش نمودن نه تنها وضع را بهتر نمی كند كه آن را بدتر نیز خواهد كرد. باید توجه داشت كه كودكان این عادت را كاملاً غیرارادى و به طور ناخودآگاه انجام مى دهند و به هیچ وجه قصدشان آزردن و برانگیختن دیگران نیست.

والدینی كه به نشانه های اضطراب كودكانشان توجه نشان داده و پیوسته نسبت به این نشانه ها واكنش مناسب نشان می دهند، به كودكان خود می آموزند كه در خانواده یك رابطه حامیانه پایدار وجود دارد. لذا، این كودكان می توانند به والدین خود تكیه كرده و توانایی سازگاری و انعطاف پذیری را در خود پرورش دهند.
این امكان وجود دارد كه كودكان بسیار آسیب پذیر، حتی با وجود حمایت عالی خانواده دچار اختلال های اضطرابی شوند. اما، كودكانی كه به طور ذاتی از آسیب پذیری كمتری برخوردار هستند، ممكن است فقط در صورت وجود خشونت یا سایر ضربه های عاطفی جدی دچار اختلال های ناشی از اضطراب شده و نشانه های ناخن جویدن را به شدت بروز دهند، به گونه ای كه اطراف ناخن هایشان را زخم كنند.

درمان ناخن جویدن در کودکان، والدین چه کنند؟
درمان ناخن جویدن در کودکان، والدین چه کنند؟

بیشتر بدانید : ترک عادت ناخن جویدن

والدین می توانند با استفاده از راه حلهای موثر، نشانه های ناخن جویدن را به تدریج در كودكان خود از بین ببرند:

والدین می توانند با فرزندان خود در مورد این مشكل صحبت كرده و توجه آنها را به جویدن ناخن هایشان جلب كنند. سپس با یكدیگر می توانند درباره استفاده از رمز یا نشانه ای برای توقف ناخن جویدن به توافق برسند، مانند چشمك زدن یا به كاربردن یك كلمه رمز در هنگام جویدن ناخن ها توسط كودك.

والدین می توانند با بررسی موقعیت ها و محركهایی كه سبب جویدن ناخن در كودكانشان می شود، به تدریج مانع تكرار آن شوند. بنابراین، هنگامی كه كودك انگشتش را به سوی دهانش بالا می برد، والدین باید به بررسی محرك های پیرامون او بپردازند، به عنوان مثال، ممكن است كودك به هنگام تماشای تلویزیون یا با شنیدن بحث ها و دعواهای والدین به ناخن جویدن روی آورد.

پس از شناخت محركهایی كه به ناخن جویدن فرزند منجر می شود، والدین باید سعی كنند تا همكاری او را در كاهش این نشانه جلب كنند و صرفاً به تمایل و موافقت او برای ترك این نشانه اكتفا نكنند. همكاری دوستانه و حامیانه والدین كه نقش پایداری در كاهش این نشانه داشته باشد، به مراتب از غر زدن و شرمنده كردن كودك موثرتر خواهد بود. والدین می توانند از كودك خود بخواهند تا دستش را به سمت دهانش بالا برده و سپس با سرعت پایین آورده و دستانش را از پشت به یكدیگر حلقه كند. این بازی یا تمرین را می توان روزی چند بار و هر بار تا 10 بار با كودك تكرار كرد. این بازی اندك اندك به صورت یك عادت در خواهد آمد و جایگزین عادت ناخن جویدن خواهد شد.

برای آنكه كودك از این بازی لذت ببرد، باید به ازای هر تغییر رفتار خاصی كه در عادت ناخن جویدن او پیش بیاید، پاداشی برای او در نظر گرفت. والدین باید در مورد نوع و شدت تغییر رفتار از قبل با كودك خود به توافق رسیده باشند تا كودك نیز بداند در قبال چه تغییر رفتاری پاداش دریافت خواهد كرد.



بیشتر بدانید : علل و راه حل ناخن جویدن کودک

بیشتر بدانید : ناخن جویدن کودکان، علت و راه حل هایی که والدین بهتر است بدانند



گردآوری: گروه سبک زندگی سیمرغ
seemorgh.com/news
منبع: asibha.mcls.gov.ir

نظر خود را بنویسید

آخرین مطالب