تست آنتی بادی آنتیمیتوکندریال (AMA)



میتوکندری ها برای سلول های بدن شما انرژی ایجاد می کنند تا سلول ها از آن استفاده کنند. میتوکندری ها برای عملکرد طبیعی همه سلول ها حیاتی هستند. آنتی‌ بادی‌ های آنتی ‌میتوکندریال (AMAs) نمونه ‌ای از پاسخ ‌های خودایمنی هستند که وقتی بدن علیه سلول‌ ها، بافت ‌ها و اندام‌ های خود اقدام دفاعی انجام می دهد، رخ می‌دهد.

هنگامی که این اتفاق می افتد، سیستم ایمنی بدن به گونه ای که انگار یک عفونت ایجاد شده است، به بخش های مختلف بدن حمله می کند.

تست AMA وجود سطوح بالایی از این آنتی بادی ها را در خون شما شناسایی می کند. این آزمایش اغلب برای تشخیص یک وضعیت خودایمنی به نام کلانژیت صفراوی اولیه (PBC) که قبلاً به عنوان سیروز صفراوی اولیه شناخته می شد، استفاده می شود. اگر درباره موارد انجام این تست سوالی دارید، با یک پزشکت تماس بگیرید‌.

چرا انجام تست AMA تجویز می شود؟

PBC در اثر حمله سیستم ایمنی به مجاری صفراوی کوچک در کبد ایجاد می شود. مجاری صفراوی آسیب دیده باعث ایجاد اسکار می شود که این وضعیت می تواند منجر به بروز نارسایی کبدی شود. این وضعیت همچنین خطر ابتلا به سرطان کبد را افزایش می دهد. علائم PBC عبارت اند از:

هم اکنون با مشاوران پزشکت مشاوره آنلاین بگیرید

خستگی کاهش وزن خارش پوست تجمع مایع در شکم خشکی دهان و چشم تورم یا ادم دست و پا زرد شدن پوست یا یرقان احساس درد در سمت راست بالای شکم

تست AMA برای کمک به تایید تشخیص بالینی PBC توسط پزشک استفاده می شود. به طور کلی، نتیجه غیر طبیعی AMA به تنهایی برای تشخیص این اختلال کافی نیست. اگر این اتفاق بیفتد، پزشک ممکن است آزمایش ‌های بیشتری، از جمله موارد زیر را تجویز کند:

آنتی بادی های ضد هسته ای (ANA): تست برخی از بیماران مبتلا به PBC نیز برای این آنتی بادی ها مثبت است.

آلبومین: پروتئینی است که در کبد ساخته می شود. سطوح پایین این پروتئین می تواند نشان دهنده وجود آسیب یا بیماری کبدی باشد. آنتی بادی های ضد عضله صاف (ASMA): این آزمایش اغلب در کنار آزمایش های ANA انجام می شود و در تشخیص هپاتیت خود ایمنی مفید است. ترانس آمینازها: آنزیم های آلانین ترانس آمیناز و آسپارتات ترانس آمیناز مختص کبد هستند. آزمایش، مقادیر بالا را که معمولاً نشانه بیماری کبدی است، شناسایی می کند. آزمایش پروتئین واکنشی C: این آزمایش، در اغلب اوقات برای تشخیص لوپوس یا بیماری قلبی تجویز می شود، با این حال، می تواند نشانه ای از بروز سایر بیماری های خود ایمنی نیز باشد. بیلی روبی: بیلی روبین، ماده ای است که بدن هنگام تجزیه گلبول های قرمز تولید می کند. این ماده از طریق ادرار و مدفوع دفع می شود. مقادیر زیاد بیلی روبین می تواند نشان دهنده بیماری کبدی باشد.

اگر آزمایش خون نشان دهد که سطح آلکالین فسفاتاز (ALP) بدن شما بالاتر از حد طبیعی است، این وضعیت می ‌تواند برای بررسی PBC شما نیز مورد استفاده قرار گیرد. افزایش سطح ALP می تواند نشانه ای از بیماری مجرای صفراوی یا کیسه صفرا باشد.

تست AMA چگونه انجام می شود؟

نوشته های مشابه
ترکیب بدن چیست و چگونه اندازه گیری می شود؟ || پزشکتترکیب بدن چیست و چگونه اندازه گیری می شود؟ || پزشکت
ترکیب بدن چیست و چگونه اندازه گیری می شود؟
بیماری کرون اطراف مقعد چیست؟ || پزشکتبیماری کرون اطراف مقعد چیست؟ || پزشکت
بیماری کرون اطراف مقعد چیست؟

تست AMA یک آزمایش خون است. یک پرستار یا تکنسین آزمایشگاهی، خون شما را از ورید نزدیک آرنج یا دست شما می گیرد. این خون در یک لوله جمع آوری شده و برای تجزیه و تحلیل به آزمایشگاه ارسال می شود. سپس، پزشک شما با شما تماس می گیرد تا تفسیر نتایج را در صورت در دسترس قرار گرفتن، به شما توضیح دهد.

خطرات انجام آزمون AMA کدام اند؟

ممکن است هنگام گرفتن نمونه خون کمی احساس ناراحتی کنید. ممکن است در حین یا بعد از انجام آزمایش، احساس درد در محل نمونه گیری وجود داشته باشد. به طور کلی، خطرات خونگیری، جزو عوارض نادر است. با این حال، خطرات بالقوه خونگیری، عبارت اند از:

بروز عفونت در محل سوراخ غش کردن در نتیجه از دست دادن خون خونریزی بیش از حد در محل ورود سوزن تجمع خون در زیر پوست که به عنوان هماتوم شناخته می شود. مشکل در به دست آوردن نمونه، که منجر به استفاده از چندین سوزن می شود.

علاوه براین، باید به این نکته توجه کنید که هیچ آمادگی خاصی برای انجام این آزمایش لازم نیست.

تفسیر نتایج آزمون AMA

نتایج یک تست نرمال برای آزمایش AMA منفی است. AMA مثبت به این معنی است که سطوح قابل تشخیص آنتی بادی در جریان خون وجود دارد. اگرچه تست AMA مثبت اغلب با PBC همراه است، اما در هپاتیت خودایمنی، لوپوس، آرتریت روماتوئید و بیماری پیوند علیه میزبان نیز می تواند مثبت باشد.

این آنتی بادی ها تنها بخشی از یک پاسخ خودایمنی هستند که بدن در حال ایجاد آن است. اگر نتایج تست شما مثبت باشد، احتمالاً برای تأیید تشخیص خود به انجام آزمایشات اضافی نیاز خواهید داشت. به ویژه، پزشک شما ممکن است بیوپسی کبد را برای نمونه برداری از کبد تجویز کند. پزشک شما همچنین ممکن است CT یا MRI از کبد شما را نیز تجویز کند.

به طور کلی، تست AMA برای کمک به تشخیص کلانژیت صفراوی اولیه، که گاهی اوقات سیروز صفراوی اولیه (PBC) نیز نامیده می شود، انجام می شود. هنگامی که نتایج غیر عادی در تست کبدی به دست آمدند و یا علائمی دارید که پزشک شما به بیمار بودن شما مشکوک است، ممکن است به علت بروز PBC باشد.

در این تست، نمونه خونی از رگ بازوی شما گرفته می شود.

در تست AMA چه چیزی اندازه گیری می شود؟

آنتی بادی های آنتیمیتوکندریال (AMA) اتوآنتی بادی هایی هستند که به شدت با کلانژیت صفراوی اولیه (PBC)، که قبلاً سیروز صفراوی اولیه نامیده می شد، مرتبط هستند. این آزمایش میزان (تیتر) AMA در خون را شناسایی و اندازه گیری می کند. کلانژیت صفراوی اولیه یک اختلال خود ایمنی مزمن است که باعث التهاب و زخم مجاری صفراوی داخل کبد می شود.

این اختلال، یک بیماری با پیشرفت آهسته است که باعث شدید تر شدن تخریب کبد و انسداد جریان صفرا می شود. انسداد مجاری صفراوی می تواند منجر به تجمع مواد مضر در کبد شود و در نهایت ممکن است منجر به بروز اسکار دائمی (سیروز) شود.

PBC اغلب در زنان بین 35 تا 60 سال مشاهده می شود. حدود 90 تا 95 درصد از افرادی که تحت تأثیر PBC قرار می گیرند، دارای تیترهای قابل توجهی از آنتی بادی های ضدمیتوکندری هستند.

AMA اتوآنتی بادی هایی هستند که علیه آنتی ژن های درون بدن ایجاد می شوند. نه نوع آنتی ژن AMA (M1 – M9) وجود دارد که از بین آنها M2 و M9 بیشترین احتمال ایجاد بیماری را دارند (به عبارت دیگر از نظر بالینی مهم هستند). وجود نوع M2 AMA به ویژه در PBC مشهود است، در حالی که انواع دیگر ممکن است در شرایط دیگر یافت شوند.

برخی از آزمایشگاه ها AMA-M2 را به عنوان یک آزمایش خاص تر برای PBC ارائه می دهند. برای به دست آوردن اطلاعات بیشتر در مورد PBC، می توانید با یک پزشکت تماس بگیرید و با او مشورت کنید‌.

سوالات شایع درباره تست AMA

آزمایش آنتی بادی ضدمیتوکندری (AMA) یا آزمایش AMA-M2 ممکن است برای کمک به تشخیص کلانژیت اولیه صفراوی (PBC) تجویز شود. سایر آزمایشاتی که ممکن است برای تشخیص این اختلال ایجاد شوند، عبارت اند از:

بررسی سطح IgM بررسی بیلی روبین آلکالین فسفاتاز (ALP) تست زمان پروترومبین (PT) تست اندازه گیری میزان آلبومین آنتی بادی های ضد هسته ای (ANA) آنتی بادی های ماهیچه صاف (SMA) تست پروتئین واکنشی C (CRP)GGT

این آزمایش ‌ها اغلب به تشخیص PBC کمک می ‌کنند و آن را از سایر بیماری‌ های خودایمنی که باعث بروز آسیب کبدی می‌ شوند، به صورت افتراقی تشخیص می دهند. علاوه براین، ممکن است که این تست برای کمک به پیش ‌بینی اینکه آیا ممکن است فرد به پیوند کبد نیاز داشته باشد یا خیر نیز مفید باشد.

آزمایش AMA یا AMA-M2 زمانی تجویز می شود که یک پزشک به این مسئله مشکوک شود که فردی مبتلا به یک اختلال خود ایمنی مانند PBC است که بر روی کبد تأثیر می گذارد. یک فرد ممکن است علائمی را تجربه کند، که برخی از آن ها عبارت اند از:

زردی خارش خستگی درد شکم بزرگ شدن کبد

بسیاری از افراد مبتلا به PBC اولیه هیچ علامتی ندارند. این بیماری اغلب در ابتدای بروز شناسایی می شود. زیرا یک فرد مبتلا، نتایج غیر طبیعی روی پانل کبدی (افزایش آنزیم های کبدی)، به ویژه آلکالین فسفاتاز (ALP) را تجربه می کند. آزمایش AMA یا AMA-M2 ممکن است به همراه یا به دنبال انواع آزمایش‌هایی که برای کمک به تشخیص و یا رد سایر علل بیماری یا آسیب کبدی استفاده می ‌شوند، تجویز شود.

این علل می توانند شامل عفونت هایی مانند هپاتیت ویروسی، مواد مخدر، سوء مصرف الکل، سموم، شرایط ژنتیکی، شرایط متابولیک و هپاتیت خودایمن باشد. به طور کلی، سطح بالای AMA یا AMA-M2 (تیتر) در خون نشان می دهد که محتمل ترین علت علائم و یا آسیب کبدی، PBC است. سطح AMA با شدت علائم PBC یا پیش آگهی فرد ارتباطی ندارد.

AMA یا AMA-M2 منفی به این معنی است که احتمال دارد علائم فرد به علت چیزی غیر از PBC باشد، اما نتیجه این بیماری را رد نمی کند. حدود 5 تا 10 درصد از مبتلایان به PBC مقادیر قابل توجهی AMA یا AMA-M2 ندارند.

AMA و AMA-M2 به خودی خود تشخیصی برای ابتلا به PBC نیستند، اما در ارتباط با سایر تست های آزمایشگاهی و علائم بالینی، می توان PBC را تشخیص داد. بیوپسی کبد ممکن است برای بررسی علائم مشخصه PBC در بافت کبد و تایید تشخیص انجام شود، اما همیشه ضروری نیست.

اسکن و تصویربرداری از کبد نیز ممکن است برای بررسی انسداد مجرای صفراوی تجویز شود. حدود 50 درصد از موارد PBC قبل از اینکه فرد علائم قابل توجهی داشته باشد، تشخیص داده می شوند.

چه علتی باعث بروز کلانژیت صفراوی اولیه (PBC) می شود؟

علت بروز این اختلال در حال حاضر مشخص نیست. این اختلال عفونی و ارثی نیست، اگرچه ممکن است در برخی از خانواده‌ ها، استعداد ابتلا به اختلالات خودایمنی افزایش یابد. این بیماری در هر فردی در هر سنی ممکن است رخ دهد، اما عمدتاً در زنان میانسال دیده می شود.

بیماری PBC چگونه شدید تر می شود؟

پیش بینی سیر و شدت PBC دشوار است. بسیاری از افراد تا سال ها هیچ علائمی ندارند یا علائم کمی خواهند داشت. برای به دست آوردن اطلاعات بیشتر، با پزشک خود مشورت کنید و سایر مقالات مرتبط با این موضوع را مطالعه کنید.

آیا می توانم آزمایش AMA یا AMA-M2 را در مطب پزشک معالج خود انجام دهم؟

خیر، این آزمایش به تجهیزات تخصصی نیاز دارد و توسط همه آزمایشگاه ها ارائه نخواهد شد. احتمالاً خون شما به آزمایشگاه مرجع ارسال خواهد شد.

اگر به بیماری AMA مبتلا شده باشم، آیا آنتی بادی ها از بین می روند؟

سطح آنتی بادی (تیتر) ممکن است در طول زمان متفاوت باشد، اما در بیشتر موارد، هنگامی که یک فرد به اختلال AMA قابل تشخیص مبتلا شده باشد، ممکن است وضعیت متفاوتی بروز پیدا کند. اگر درباره این موضوع سوالات بیشتری دارید، با یک پزشکت تماس بگیرید و با او مشورت کنید.

منابع:

https://www.healthline.com/health/antimitochondrial-antibody

https://www.labcorp.com/help/patient-test-info/antimitochondrial-antibody-and-ama-m2

var params = {limit: 5, online:true, skill: [15]};

نظر خود را بنویسید

آخرین مطالب