الله لطیف بالعباده

الله لطیف بالعباده



مهدی

بچه ها کسی جواب رو میدونه ؟

الله لطیف بالعباده را از این سایت دریافت کنید.

احادیث آیه ۱۹ از سوره شوری

آیه ۱۹ - سوره شوری

آیه اللهُ لَطيفٌ بِعِبادِهِ يَرْزُقُ مَنْ يَشاءُ وَ هُوَ الْقَوِيُّ الْعَزيزُ [19]

خداوند نسبت به بندگانش لطف دارد، هركس را بخواهد روزى مى‌دهد و او توانا و شكست ناپذير است.

۱ (شوری/ ۱۹)

الصّادق (علیه السلام)- عن ابی‌بصیر قلت اللهُ لَطِیفٌ بِعِبادِهِ یَرْزُقُ مَنْ یَشاءُ قَالَ وَلَایَهًُْ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام).

امام صادق (علیه السلام)- ابوبصیر گوید، به امام صادق (علیه السلام) عرض کردم: «اللهُ لطِیفٌ بِعِبَادِهِ یرْزُقُ مَن یشَاءُ [یعنی چه]»؟ فرمود: «آن ولایت امیرالمؤمنین (علیه السلام) است [خداوند به هرکس که اراده کند ولایت امیرالمؤمنین (علیه السلام) را عطا می‌کند]».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱۳، ص۵۹۴

الکافی، ج۱، ص۴۳۶/ بحارالأنوار، ج۲۴، ص۳۴۹/ نورالثقلین/ البرهان

۲ (شوری/ ۱۹)

الرّضا (علیه السلام)- عَنِ الْحُسَیْنِ‌بْنِ‌خَالِدٍ عَنْ أَبِی‌الْحَسَنِ الرِّضَا (علیه السلام) أَنَّهُ قَال {فِی مَعنَی بَعضِ اَسمَاءِ اللهِ تَعَالَی قَالَ (علیه السلام):} وَ أَمَّا اللَّطِیفُ فَلَیْسَ عَلَی قِلَّهًٍْ وَ قَضَافَهًٍْ وَ صِغَرٍ وَ لَکِنْ ذَلِکَ عَلَی النَّفَاذِ فِی الْأَشْیَاءِ وَ الِامْتِنَاعِ مِنْ أَنْ یُدْرَکَ کَقَوْلِکَ لَطُفَ عَنِّی هَذَا الْأَمْرُ وَ لَطُفَ فُلَانٌ فِی مَذْهَبِهِ وَ قَوْلِهِ یُخْبِرُکَ أَنَّهُ غَمَضَ فَبَهَرَ الْعَقْلَ وَ فَاتَ الطَّلَبُ وَ عَادَ مُتَعَمِّقاً مُتَلَطِّفاً لَا یُدْرِکُهُ الْوَهْمُ فَهَکَذَا لَطُفَ اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی عَنْ أَنْ یُدْرَکَ بِحَدٍّ أَوْ یُحَدَّ بِوَصْفٍ وَ اللَّطَافَهًُْ مِنَّا الصِّغَرُ وَ الْقِلَّهًُْ فَقَدْ جَمَعَنَا الِاسْمُ وَ اخْتَلَفَ الْمَعْنَی.

امام رضا (علیه السلام)- حسین‌بن‌خالد از امام رضا (علیه السلام) روایت می‌کند که آن حضرت (علیه السلام) درباره‌ی معنی برخی از نام‌های خداوند فرمود: «لطیف به‌معنای اندک‌بودن و کاستی و کوچکی نیست، بلکه به‌معنای رخنه و نفوذ در اشیاء است بدون آنکه این امر قابل درک باشد. همچنان‌که خطاب به فردی بگویی؛ این امر بر من پوشیده ماند و لَطَف فِلانٌ فِی مَذْهَبِه، یعنی مذهب فلانی آرام و متعادل شد. این بدان معناست که او اندکی چشم‌پوشی کرد و عقلش شکوفا شد و امکان جستجوی آن از بین رفت و ژرف و لطیف گونه شد، به‌طوری که در گستره‌ی خیال نمی‌گنجد. خداوند نیز ظریف‌تر از آن است که به‌وسیله‌ی حدّی که قابل توصیف باشد، او را درک کرد. لطافت [در قاموس ما انسان‌ها] به‌معنای کوچک و اندک‌بودن است از این روی اسم، یکی است، امّا معنای آن متفاوت است».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱۳، ص۵۹۴

بحارالأنوار، ج۴، ص۱۷۸

۳ (شوری/ ۱۹)

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- اللَّهُ لَطِیفٌ بِعِبادِهِ أَیْ حَفِیٌّ بَارٌّ بِهِمْ رَفِیقٌ.

ابن‌عبّاس ( اللهُ لَطِیفٌ بِعِبادِهِ، یعنی بسیار بخشنده و نیکوکار و مدارا کننده با بندگان است.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱۳، ص۵۹۴

بحرالعرفان، ج۱۴، ص۱۳۵

برای دیدن کل مطلب کلیک کنید

منبع مطلب : alvahy.com

آیه 19 سوره شوری

آیه 19 سوره شوری

پرش به ناوبری پرش به جستجو

اللَّهُ لَطِيفٌ بِعِبَادِهِ يَرْزُقُ مَنْ يَشَاءُ ۖ وَهُوَ الْقَوِيُّ الْعَزِيزُ

[42–19] (مشاهده آیه در سوره)

<<18 آیه 19 سوره شوری 20>>

سوره : سوره شوری (42)

جزء : 25 نزول : مکه

محتویات

۱ ترجمه های فارسی

۲ ترجمه های انگلیسی(English translations)

۳ معانی کلمات آیه ۴ تفسیر آیه ۵ پانویس ۶ منابع

ترجمه های فارسی

خدا را به بندگان لطف و محبت بسیار است، هر که را بخواهد روزی می‌دهد و او توانای مطلق و مقتدر و غالب است.

خدا نسبت به بندگانش بسیار مهربان و نیکوکار است، هر که را بخواهد روزی می بخشد و او نیرومند و توانای شکست ناپذیر است.

خدا نسبت به بندگانش مهربان است: هر كه را بخواهد روزى مى‌دهد و اوست نيرومند غالب.

خدا با بندگانش مهربان است. هر كه را بخواهد روزى مى‌دهد. و او توانا و پيروزمند است.

خداوند نسبت به بندگانش لطف (و آگاهی) دارد؛ هر کس را بخواهد روزی می‌دهد و او قوّی و شکست‌ناپذیر است!

ترجمه های انگلیسی(English translations)

Allah is all-attentive to His servants. He provides for whomever He wishes, and He is the All-strong, the All-mighty.

Allah is Benignant to His servants; He gives sustenance to whom He pleases, and He is the Strong, the Mighty.

Allah is gracious unto His slaves. He provideth for whom He will. And He is the Strong, the Mighty.

Gracious is Allah to His servants: He gives Sustenance to whom He pleases: and He has power and can carry out His Will.

معانی کلمات آیه

«لَطِیفٌ»: کسی که دارای لطف و مرحمت بسیار است. کسی که بس دقیق و آگاه است. «یَرْزُقُ مَن یَشَآءُ»: منظور توسعه روزی و نعمت است، والاّ همگان روزی‌خواران یزدانند.

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

اللَّهُ لَطِيفٌ بِعِبادِهِ يَرْزُقُ مَنْ يَشاءُ وَ هُوَ الْقَوِيُّ الْعَزِيزُ «19»

خداوند نسبت به بندگانش با مهر و لطف رفتار مى‌كند، هر كه را بخواهد (و صلاح بداند) روزى مى‌دهد و اوست تواناى غالب.

مَنْ كانَ يُرِيدُ حَرْثَ الْآخِرَةِ نَزِدْ لَهُ فِي حَرْثِهِ وَ مَنْ كانَ يُرِيدُ حَرْثَ الدُّنْيا نُؤْتِهِ مِنْها وَ ما لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ نَصِيبٍ «20»

آن كه كشت آخرت بخواهد براى او در كشتش مى‌افزاييم و آن كه كشت دنيا بخواهد از آن به او مى‌دهيم و در آخرت هيچ نصيبى ندارد.

نکته ها

در معناى لطف، نرمى و دقّت نهفته است. خداوند لطيف است يعنى به دقايق امور احاطه‌

جلد 8 - صفحه 390

دارد و هر كارى را، به سهولت و آسانى انجام مى‌دهد. «1»

اراده آخرت نشانه‌ى: وسعت ديد، دل كندن از دنيا، ايمان به وعده‌هاى الهى، رنگ بقا دادن به فانى‌ها و در يك جمله نشانه عقل و انتخاب احسن است.

در آيه 20، انسان به كشاورز، عمل او به كشت، نيّت او به بذر و دنيا و آخرت، به مزرعه و محل برداشت تشبيه شده است.

آخرت از دنيا مهم‌تر است زيرا:

1. براى آخرت‌خواهان توسعه و رشد است. «نَزِدْ لَهُ فِي حَرْثِهِ»

2. آخرت‌خواهان از دنيا بهره كمى مى‌برند ولى دنياخواهان هيچ بهره‌اى از آخرت ندارند. «ما لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ نَصِيبٍ»

3. آخرت‌خواهان به همه اهداف خود مى‌رسند. «نَزِدْ لَهُ فِي حَرْثِهِ» ولى دنياخواهان تنها به گوشه‌اى از اهداف خود مى‌رسند. «نُؤْتِهِ مِنْها»

پیام ها

1- بر خلاف مخلوقات كه لطيف آنها قوى نيست و قوى آنها لطيف نيست، خداوند هم لطيف است و هم قوى. لَطِيفٌ‌ ... الْقَوِيُ‌

2- قدرت خداوند هرگز شكست نمى‌پذيرد. «الْقَوِيُّ الْعَزِيزُ»

3- رزق الهى برخاسته از لطف خداست. «لَطِيفٌ بِعِبادِهِ يَرْزُقُ»

4- قدرت و لطف خدا ضامن روزى‌رسانى به مردم است. لَطِيفٌ بِعِبادِهِ يَرْزُقُ‌ ... وَ هُوَ الْقَوِيُ‌

5- انسان در انتخاب راه آزاد است. مَنْ كانَ يُرِيدُ ... مَنْ كانَ يُرِيدُ ...

6- ارزش كار انسان وابسته به اهداف دور و نزديك و نيّت اوست. «يُرِيدُ حَرْثَ الْآخِرَةِ- يُرِيدُ حَرْثَ الدُّنْيا»

7- همه داده‌ها از خداست. «نَزِدْ لَهُ‌- نُؤْتِهِ مِنْها» و عطاى خدا متناسب با نيّت و

«1». تفسير الميزان. جلد 8 - صفحه 391

انتخاب انسان است. مَنْ كانَ يُرِيدُ .... مَنْ كانَ يُرِيدُ

8- نقش انسان تنها در انتخاب و تصميم است، مقدار كاميابى مربوط به اراده خداست. «نَزِدْ لَهُ‌- نُؤْتِهِ مِنْها»

9- هدف قرار دادن دنيا سبب محروميّت كامل از آخرت است. يرث حرث الدنيا ... ما لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ نَصِيبٍ‌

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)

اللَّهُ لَطِيفٌ بِعِبادِهِ يَرْزُقُ مَنْ يَشاءُ وَ هُوَ الْقَوِيُّ الْعَزِيزُ «19»

اللَّهُ لَطِيفٌ بِعِبادِهِ‌: خدا يار مهربان است به بندگان خود بر وجهى كه از كثرت وفور آن عقول از ادراك كليات قاصر است و اوهام از رسيدن به جزئيات آن عاجز.

بيان:

علما را در معنى لطيف وجوهى است:

1- دقيق بين در كار بر وجهى كه بر جميع مخفيات امور و اسرار صدور با خبر است و هيچ چيز بر او پوشيده نيست.

2- ايصال منافع به بندگان به طريقى كه دريافتن آن دقيق باشد.

3- با دوستان لطف كند تا ثابت شوند، و با دشمنان لطف نمايد تا آشنا شوند.

4- لطف او بر اين نهج است كه بيشتر از كفايت بدهد و كمتر از قوت امر فرمايد.

5- علامه مجلسى (رحمه اللّه) فرمايد: رفيق است به بندگان خود كه مى‌رساند به آنان آنچه منتفع شوند به آن در دنيا و آخرت، و مهيا فرمايد براى‌

جلد 11 - صفحه 412

ايشان آنچه سبب باشد به مصالح آنان از آنجا كه نمى‌دانند و گمان ندارند «1».

6- لطف در اصطلاح متكلمين فعلى است كه مكلف به سبب آن نزديك به طاعت و دور از معصيت گردد، و هر لطف كه به اعتبار طاعت باشد آن را توفيق گويند، و اگر مانع معصيت باشد آن را عصمت نامند؛ و لطف از شرايط تكليف باشد، و تكليف عارى از لطف از حكيم سزاوار نباشد، زيرا مؤدى به نقض غرض، و نقض منافى حكمت، پس بر حكيم روا نباشد.

يَرْزُقُ مَنْ يَشاءُ: روزى مى‌دهد هر كه را خواهد بر حسب مصلحت خفيه و حكمت غامضه، پس مخصوص مى‌سازد هر يك از بندگان را به نوعى از نعمت و صنفى از مكرمت كه مقتضى حكمت او باشد، چنانچه يكى را اولاد، و ديگرى را نعمت ديگر، و يكى را مال، تمام از خوان احسان او بهره‌مندند اگرچه در ضيق و وسعت و قلّت و كثرت متفاوتند. وَ هُوَ الْقَوِيُّ الْعَزِيزُ: و او است بسيار توانا در لطف و مرحمت، غالب در اراده بر وجه حكمت و مصلحت.

برای دیدن کل مطلب کلیک کنید

منبع مطلب : wiki.ahlolbait.com

نظر خود را بنویسید

آخرین مطالب