بوته خربزه

بوته خربزه



مهدی

بچه ها کسی جواب رو میدونه ؟

بوته خربزه را از این سایت دریافت کنید.

برای دیدن کل مطلب کلیک کنید

منبع مطلب : anjirstore.ir

مراحل کاشت و داشت و برداشت خربزه‌ی ایرانی و معرفی انواع ارقام خربزه

آموزش مراحل کاشت و داشت و برداشت خربزه ایرانی و معرفی انواع ارقام خربزه. خربزه‌ی ایرانی یکی از مهم‌ترین کدوئیان است و ارزش غذایی بالا و اهمیت اقتصادی بالایی دارد.

مراحل کاشت و داشت و برداشت خربزه‌ی ایرانی و معرفی انواع ارقام خربزه

مقدمه خربزه‌ی ایرانی یکی از مهم‌ترین کدوئیان در ایران است که واریته های مختلفی دارد. به دلیل ارزش غذایی بالا و اهمیت اقتصادی در اکثر مناطق کشت کدوئیان در ایران و کشورهای اطراف کشت می‌شود. باور بر این است که اهلی شدن خربزه در ایران آغاز شده است. سوابق تاریخی و بقایای باستان‌شناسی نشان‌دهنده‌ی محل […]

مقدمه

خربزه‌ی ایرانی یکی از مهم‌ترین کدوئیان در ایران است که واریته های مختلفی دارد. به دلیل ارزش غذایی بالا و اهمیت اقتصادی در اکثر مناطق کشت کدوئیان در ایران و کشورهای اطراف کشت می‌شود. باور بر این است که اهلی شدن خربزه در ایران آغاز شده است. سوابق تاریخی و بقایای باستان‌شناسی نشان‌دهنده‌ی محل و مبدأ خربزه‌ها در مصر و ایران است (روبینسون و دکر-والترز ۱۹۹۷).

خربزه‌های ایرانی تحمل قابل‌ توجهی نسبت به خشک‌سالی و شرایط شور دارند و به یک فصل رشد طولانی و گرم نیاز دارند (جوانمردی ۱۹۹۸). بهترین مناطق برای رشد خربزه‌ی ایرانی اطراف بیابان‌های مرکزی در ایران است، جایی که گیاهان دیگر به‌ندرت می‌توانند رشد کنند.

کشاورزان این مناطق قرن‌هاست که خربزه‌ی ایرانی پرورش می‌دهند. از آنجایی‌که خربزه‌های ایرانی در ایران بومی شده‌اند، تحقیقات بین‌المللی منتشرشده در مورد آن‌ها نادر و اکثر اطلاعات محلی و مبتنی بر قرن‌ها تجربه‌ی کشاورزان است.

فهرست محتوا این مقاله

گیاه‌شناسی

خربزه گیاهی از تیره‌ی کدوئیان است. بر طبق طبقه‌بندی نا اودین در سال ۱۸۸۲ برای خربزه که توسط روبینسون و دکر-والترز ۱۹۹۷ شرح داده‌شده، بیشتر خربزه‌های ایرانی معیارهای توصیف‌شده برای var. cantalupensis و cucumis melo var. inodorus را ندارند، واریته inodorus که به خربزه‌های زمستانه معروف‌اند نسبت به واریته ی cantalupensis معمولاً میوه‌های بزرگ‌تر دارند، دیرتر به بلوغ می‌رسند و قابلیت انبارداری بیشتری دارند.

همچنین پوست صاف یا چروکیده دارند اما مشبک نیستند، گوشت میوه سفید یا سبز و بدون بوی معطر است، میوه‌ها هنگام بلوغ از دم میوه جدا نمی‌شوند و گیاهان معمولاً آندرومونوشس هستند. (روبینسون و دکر- والترز ۱۹۹۷. پیترات ۲۰۰۸)

در گروه reticulatus میوه‌ها گرد یا تخم‌مرغی شکل با پوست مشبک و با یا بدون شیار هستند. میوه معطر و شیرین و رنگ گوشت آن معمولاً نارنجی است. (پیترات،۲۰۰۸)

در حقیقت خربزه‌های ایرانی پوست صاف ندارند و پوست آن‌ها می‌تواند مشبک، با یا بدون شیار، به رنگ سفید، زرد، خاکستری، سبز تیره یا حتی سیاه، لکه‌دار یا بدون لکه باشد. میوه‌ی آن‌ها گرد، تخم‌مرغی یا کشیده با یک بوی معطر، رنگ گوشت آن‌ها معمولاً از سفید تا کرم، سبز، سبز روشن یا نارنجی است. در اکثر ارقام میوه‌ها در هنگام بلوغ از دم میوه جدا نمی‌شوند. (جوانمردی ۲۰۱۰)

بر اساس تعریف برای کولتی گروپ توسط پیترات به نظر می‌رسد که خربزه‌های ایرانی یک کولتی گروپ درون گروه‌های گیاه‌شناسی فوق باشند.

دگرگرده‌ افشانی بین ارقام مختلف خربزه‌ی ایرانی به‌صورت آزادانه اتفاق افتد، بنابراین تنوع زیادی در آن‌ها مشاهده می‌شود. هر رقم با شرایط محیطی محل سازگار شده و به‌صورت محلی (بر اساس نوع و کیفیت میوه و مقاومت به تنش‌های محیطی) انتخاب، کشت و نام‌گذاری می‌شوند.

بعضی از ارقام معمول در ایران عبارت‌اند از: مشهدی، عباس شوری، بهار همدان، جعفرآبادی، خاقانی مشهد، شهسواری، سوسکی زرد، سوسکی سبز، شیرازی، ایوانکی، گرگاب اصفهان و… این امکان وجود دارد که بعضی از ارقام مشابه با نام‌های مختلف ناحیه‌ای شناخته شوند. (جوانمردی ۲۰۱۰)

توصیف بعضی از ارقام

خربزه عباس شوری

دیررس (۱۲۰-۱۵۰ روزه)، مناسب برای مناطق گرم و نیمه‌خشک و خشک، شور پسند، میوه‌های تخم‌مرغی شکل (طول ۲۰-۴۵ و عرض ۱۲-۲۵ سانتی‌متر) رنگ پوست سبز، خاکستری، با سطح پوست مشبک (شبکه‌بندی کامل و تورمانند) محکم و مناسب جهت ذخیره‌سازی و حمل‌ونقل، گوشت سفید تا سفید مایل به سبز با ۱۰-۱۵ درصد قند، این رقم به‌طور وسیعی در گرمسار، ورامین، ایوانکی، تهران و شمال غربی کویر مرکزی ایران کشت می‌شود. قبل از گسترش ارقام سوسکی سبز و زرد مناسب‌ترین رقم برای دیم‌کاری بوده است.

خاتونی

گیاهان قوی و نیمه زودرس (۹۰-۱۰۰ روز)، تشکیل چند میوه روی ۱ گیاه، تخم‌مرغی شکل، رنگ پوست زرد مایل به سبز، با ۸-۶ شیار سطحی زردرنگ روی پوست، ۱۱ تا ۱۴٫۵ درصد قند، مناسب برای نواحی نیمه‌خشک و خاک‌های شور. (کاشی ۲۰۰۰)

خربزه خاقانی مشهد

رقم نیمه زودرس (۹۰۱۳۰-روز)، گیاهان قوی، میوه استوانه‌ای شکل، پوست نازک به رنگ سبز مایل به زرد، مشبک با شیارهای سطحی، گوشت سبز تا نارنجی، ۱۰ تا ۱۵ درصد قند، میوه‌ها بزرگ (۴۰ تا ۴۵ سانتی‌متر طول و ۱۵ تا ۱۸ سانتی‌متر عرض) با وزن متوسط ۳٫۵ تا ۴ کیلوگرم، کشت این رقم در شمال شرقی ایران رایج است و به مناطق دیگر توزیع می‌شود.

خربزه زرد کرج

محصول نیمه دیررس (۱۰۰-۱۲۰ روز)، تخم‌مرغی شکل (۲۰-۳۰ سانتی‌متر طول و ۱۷-۲۵ سانتی‌متر عرض)، وزن تقریبی میوه‌ها ۱٫۵ تا ۲ کیلوگرم، پوست زرد مشبک، گوشت ترد به رنگ سبز مایل به سفید و ۸ تا ۱۲ درصد قند.

خربزه‌ی تاشکندی

بوته‌های قوی، نیمه زودرس (۹۰-۱۰۰ روز)، میوه‌ها استوانه‌ای شکل (طول ۲۰-۴۰ و عرض ۱۲-۱۷ سانتیمتر) میانگین وزن ۴ تا ۵ کیلوگرم، به رنگ کرم مایل به زرد، با نوارها یا لکه‌های قهوه‌ای روی پوست، گوشت سفید و نرم با ۱۰ الی ۱۴ درصد قند، باقابلیت انبارداری و حمل‌ونقل کم.

شرایط آب و هوایی

خربزه‌های ایرانی به یک‌فصل رشد تقریباً طولانی (۹۰-۱۸۰) روز که بستگی به رقم و شرایط آب و هوایی دارد، نیاز دارند. آن‌ها گرمادوست هستند و شرایط آب و هوایی گرم و خشک باعث بهبود کیفیت آن‌ها (طعم و قند) می‌شود.

اگر چه گیاهان در شرایط گرم و مرطوب به‌خوبی رشد می‌کنند اما بیماری‌های شاخ و برگ در این شرایط افزایش و کیفیت میوه‌ها کاهش می‌یابد. در ایران قسمت اعظم این محصولات در مناطق خشک و نیمه‌خشک تحت شرایط آبیاری و در بعضی مناطق به‌صورت دیم کشت می‌شوند.

برای دیدن کل مطلب کلیک کنید

منبع مطلب : abanagri.com

نظر خود را بنویسید

آخرین مطالب