حکم تخلیه

حکم تخلیه



مهدی

بچه ها کسی جواب رو میدونه ؟

حکم تخلیه را از این سایت دریافت کنید.

حکم تخلیه مستاجر

در این مقاله حقوقی ، در مورد حکم تخلیه مستاجر ، توضیح داده شده و نحوه گرفتن این حکم و مراحل شکایت از مستاجر ، مطابق قانون روابط موجر و مستاجر ارائه شده است.

حکم تخلیه مستاجر

حکم تخلیه مستاجر، تابع سه قانون روابط موجر و مستاجر مصوب سال های 1356 و 1376 و قانون مدنی می باشد. موجر، در شرایطی مانند عدم پرداخت اجاره بها توسط مستاجر، می تواند از وی شکایت کرده و حکم تخلیه مستاجر را از دادگاه یا شورای حل اختلاف درخواست نماید. تنظیم دادخواست، در دفاتر خدمات قضایی، از مراحل شکایت از مستاجر برای تخلیه ملک می باشد. پس از دریافت حکم تخلیه مستاجر، تخلیه ملک، توسط نیروی اجرای احکام یا کلانتری محل صورت می گیرد.

برای مشاوره نحوه گرفتن حکم تخلیه مستاجر

برای مشاوره نحوه گرفتن حکم تخلیه مستاجر

یکی از قراردادهای رایج که امروزه بسیار کاربرد دارد، قرارداد اجاره است. اجاره، عقدی است که به موجب آن، مستاجر، مالک منافع عین مستاجره می شود و در ازای استفاده از آن، اجاره بها به موجر پرداخت می گردد. قرارداد اجاره، تابع قانون مدنی و همچنین، قوانین روابط موجر و مستاجر می باشد.

مستاجر و موجر، به موجب عقد اجاره ، در قبال هم تعهدات و وظایفی دارند . ممکن است موجر یا مستاجر به تعهدات خویش عمل نکنند؛ اگر مستاجر، به تعهدات خود عمل نکند، قانون گذار، راهکارهایی برای این موضوع، ارائه داده است که از مهم ترین آنها، می توان به دریافت حکم تخلیه مستاجر از ملک اشاره کرد.

با توجه به اهمیت این موضوع، در این مقاله، قصد داریم به این سوال پاسخ دهیم که قانون حکم تخلیه مستاجر چیست؟ سپس در ادامه، مراحل شکایت از مستاجر برای تخلیه را بررسی نماییم و در نهایت، نحوه گرفتن حکم تخلیه را توضیح خواهیم داد. اگر در خصوص این موضوع، سوالاتی دارید در این مقاله همراه ما باشید.

قانون حکم تخلیه مستاجر چیست

قوانین راجع به حکم تخلیه مستاجر، شامل قوانین روابط موجر و مستاجر مصوب سال 1356 و 1376 است. اگر زمان انعقاد قرارداد اجاره، قبل از سال 1376 بوده و نوع اجاره، هم اجاره مکان تجاری باشد، قانون روابط موجر و مستاجر 1356 اعمال می شود؛ اما اگر قرارداد اجاره از سال 1376 به بعد منعقد شده باشد، در این حالت، قانون روابط موجر و مستاجر 1376 حاکم می گردد.

مالک، می تواند مطابق قانون روابط موجر و مستاجر مصوب سال 1356، دستور تخلیه ملک خود که در تصرف مستاجر است را از مراجع قضایی، در صورت وجود شرایطی خواستار شود. موارد حکم تخلیه مستاجر به موجب ماده 14 این قانون مشخص گردیده اند که عبارتند از:

در موردی که مستاجر مسکن، بدون داشتن حق انتقال به غیر، در اجاره‌ نامه و یا در موردی که اجاره‌ نامه‌ ای در بین نباشد، مورد اجاره را کلا یا جزئا به هر صورتی که باشد، به غیر واگذار نموده یا عملا از طریق وکالت یا نمایندگی و غیره در اختیار و استفاده دیگری، جز اشخاص تحت‌ الکفاله قانونی خود‌ قرار داده باشد.

در موردی که عین مستاجره، به منظور کسب یا پیشه و یا تجارت خود مستاجر، اجاره داده شده و مستاجر، آن را به عناوینی از قبیل وکالت یا‌ نمایندگی و غیره عملا به غیر واگذار کند.

در صورتی که در اجاره‌ نامه محل سکنی، حق فسخ اجاره، هنگام انتقال قطعی شرط شده باشد، مشروط به این که خریدار، بخواهد شخصا در‌مورد اجاره سکونت نماید و یا آن را برای سکونت اولاد یا پدر، یا مادر یا همسر خود تخصیص دهد. در این صورت، اگر خریدار، تا سه ماه از تاریخ انتقال‌ ملک، برای تخلیه، مراجعه نکند، درخواست تخلیه به این علت، تا انقضای مدت اجاره پذیرفته نمی‌ شود.

در صورتی که مورد اجاره، محل سکنی بوده و مالک پس از انقضای مدت اجاره، احتیاج به مورد اجاره برای سکونت خود یا اشخاص مذکور در‌بند فوق، داشته باشد.

هر گاه مورد اجاره در معرض خرابی باشد و همچنین امکان تعمیر آن وجود نداشته باشد.

اگر از مورد اجاره بر خلاف منظوری که در اجاره‌ نامه قید شده استفاده گردد.

در مورد محل کسب و پیشه و تجارت، هر گاه مورد اجاره، برای شغل معینی اجاره داده شده و مستاجر، بدون رضای موجر شغل خود را تغییر‌ دهد، مگر این که شغل جدید، عرفا مشابه شغل سابق باشد.

در صورتی که مستاجر، در مورد اجاره، تعدی یا تفریط کرده باشد.

در صورتی که مستاجر، از پرداخت مال‌الاجاره یا اجرت‌ المثل، خودداری کرده باشد.

موارد مذکور، مربوط به زمانی هستند که قانون حاکم بر روابط بر موجر و مستاجر، قانون مصوب 1356 است. همچنین، باید این نکته در نظر گرفته بشود که این قانون صرفا در خصوص اماکن تجاری بوده و این قانون در خصوص اجاره اماکن مسکونی اعمال نمی گردد. قراردادهای اجاره مسکونی منعقد شده بعد از سال 1376، تابع قانون روابط موجر و مستاجر 1376 و قانون مدنی می باشند. به موجب این قوانین حکم تخلیه فوری مستاجر، در یک حالت، ممکن است که عبات است از:

انقاضای مدت : ‌به موجب ماده 3 این قانون : " پس از انقضای مدت اجاره، بنا به تقاضای موجر یا قایم‌مقام قانونی وی، تخلیه عین مستاجره، در اجاره با سند رسمی، توسط دوایر اجرای‌ ثبت، ظرف یک هفته و در اجاره با سند عادی، ظرف یک هفته پس از تقدیم تقاضای تخلیه، به دستور مقام قضایی در مرجع قضایی، توسط ضابطین قوه‌قضاییه انجام خواهد گرفت."

برای دیدن کل مطلب کلیک کنید

منبع مطلب : www.heyvalaw.com

همه چیز در مورد گرفتن حکم تخلیه

حکم تخلیه دستوری است که از سوی مقامات قضایی صادر شده و به موجب آن مستاجر باید طی 72 ساعت ملک را تخلیه کند مگر اینکه مستنداتی را ارائه دهد.

همه چیز در مورد گرفتن حکم تخلیه

خرداد 18, 1401 مهدی معمار ملکی

حکم تخلیه در لغت به‌معنای دستور خالی کردن ملک و قطع کردن دسترسی متصرف است، به‌طوری که مالک بتواند در ملک خود بدون هیچ مشکلی هرگونه تصرفی را انجام دهد. تخلیه ملک در روابط موجر و مستاجر قرار دارد و یکی از بحث انگیزترین اموری است که در محاکم قضایی و علم حقوق به‌کار می‌رود. چنانچه مستاجر هرکدام از بندهای قرارداد را اجرا نکند، موجر ناچار به گرفتن حکم تخلیه و خواستن عذر مستاجر است. در علم حقوق، مالک، موجر و اجازه کننده، مستاجر خوانده می‌شود. چنانچه بین این دو، قراردادی عقد شود، قوانین و تعهداتی برعهده هر دو طرف خواهد بود که ملزم به رعایت کردن آن هستند. در صورتی‌که در مدت زمان اجاره، تخلفی صورت نگیرد نیاز به استفاده از درخواست تخلیه نخواهد بود اما در صورت بروز اختلاف، موجر می‌تواند درخواست تخلیه ملک را دهد. روش‌های مختلفی برای حکم تخلیه وجود دارد.

در این مقاله به چه سوالاتی پاسخ داده خواهد؟

۱ حکم تخلیه چیست؟

۱.۱ قانون حکم تخلیه چیست؟

۲ مدارک لازم برای گرفتن حکم تخلیه

۳ چه تفاوتی بین دستور تخلیه و حکم تخلیه وجود دارد؟

۳.۱ گرفتن حکم تخلیه چقدر زمان می‌برد؟

۳.۲ چه زمانی می‌توان حکم تخلیه را متوقف کرد؟

۳.۳ صدور حکم تخلیه و ابلاغ آن به چه صورت است؟

۳.۴ نیروهای اجرای احکام چه زمانی برای تخلیه ملک حاضر می‌شوند؟

۴ مراحل اجرای حکم تخلیه مستاجر بدون قرارداد

حکم تخلیه چیست؟

از رایج‌ترین قراردادهایی که امروزه بین افراد تنظیم می‌شود، قرارداد اجاره است. به‌موجب این سند، مستاجر مالک منافع مستاجره خواهد شد و بابت آن مبلغی را به‌عنوان اجاره به موجر پرداخت می‌کند. براساس این قرارداد، مستاجر و موجر موظفند وظایف و تعهداتی را رعایت کنند. چنانچه هریک به تعهدات خود پایبند نباشند، قانون‌گذار راهکارهایی را پیشنهاد می‌دهد. حکم تخلیه یکی از مسائلی است که درصورت عدم تعهد مستاجر صورت می‌گیرد.

مستاجر در حین قرارداد با امضای خود تعهد می‌دهد که تمامی بندها را رعایت کند. اجاره منزل موضوعی بحث برانگیز است که افراد زیادی در جامعه با آن سر و کار دارند. معمولا اختلافات بین موجر و مستاجر در مراحل اولیه حل می‌شود اما چنانچه این مسئله به چالش تبدیل شود، محاکم قضایی راه‌کارهایی را در اختیار طرفین قرار می‌دهند.

قانون حکم تخلیه چیست؟

حکم تخلیه شامل قوانین روابط موجر و مستاجر مصوب سال ۱۳۵۶ و ۱۳۷۶ می‌شود. چنانچه زمان انعقاد قرارداد مربوط به قبل از سال ۷۶ باشد، قوانین سال ۵۶ اجرا می‌شود و در صورت عقد قرارداد در سال‌های بعد از ۷۶، قوانین جدید بر آن اعمال خواهد شد. این ضوابط برای املاک تجاری نوشته شده و در ملک مسکونی کاربرد ندارد. قوانین منعقد شده در سال ۱۳۵۶ برای درخواست تخلیه شامل موارد زیر هستند:

در صورتی‌که عین مستاجره برای کسب و پیشه و درآمدزایی مستاجر به دیگری تحت عنوان وکالت یا نمایندگی اجاره داده شود.

چنانچه ملک، کاربرد مسکونی داشته باشد و مالک با انقضای آن برای سکونت شخصی، نیاز پیدا کند.

ملک در معرض تخریب بوده و تعمیر آن امکان‌پذیر نباشد.

اگر حق فسخ قرارداد در انتقال قطعی شرط شده باشد؛ مشروط به این که که مالک بخواهد از ملک مسکونی برای سکونت خود، اولاد و پدر و مادرش استفاده کند، در این صورت چنانجه خریدار تا سه ماه پس از عقد قرارداد و زمان تخلیه ملک جهت تخلیه مراجعه نکند، حکم تخلیه تا زمان پایان قرارداد اجاره پذیرفته نخواهد شد.

مستاجر در پرداخت اجاره تاخیر داشته باشد.

اگر مستاجر بدون داشتن حق انتقال، قسمتی یا تمام محل سکونت را به‌دیگری واگذار کند.

قانون حکم تخلیه چیست؟

چنانچه قرارداد اجاره مسکونی پس از سال ۷۶ منعقد شده باشد، به موجب آن حکم تخلیه مستاجر در شرایط زیر امکان‌پذیر است:

اگر مدت زمان اجاره تمام شده و مستاجر راضی به ترک ملک در زمان مقرر نباشد، موجر می‌تواند درخواست تخلیه را از محاکم قضایی بخواهد.

براساس ماده ۴۸۷ قانون مجازات اسلامی در صورتی‌که مستاجر نسبت به اصل مستاجره تعدی و تفریظ داشته باشد، به‌جز شرایطی که در قرارداد ذکر و توافق شده، درخواست تخلیه صادر خواهد شد.

چنانچه براساس ماده ۴۹۲ قانون، مستاجره بیش از حوزه توافقا،ت استعمال کند و این اجازه به‌حکم قرارداد و توافق به‌او داده نشده باشد.

عدم پرداخت اجاره بها توسط مستاجر که به‌موجب آن موجر می‌تواند از دفترخانه یا اداره ثبت، صدور اجراییه حکم تخلیه را دریافت و براساس آن اجاره بها را خواستار شود.

مدارک لازم برای گرفتن حکم تخلیه

چنانچه موجر و مستاجر نتوانند درمورد شرایط صورت گرفته به توافق برسند، موجر می‌تواند با مراجعه به شورا، ثبت اسناد و املاک یا دادگاه، اقامه دعوا کرده و با اسنادی همچون سند مالکیت، مدارک هویتی و اجاره نامه اقدام به گرفتن حکم تخلیه داشته باشد . موجر براساس سند عادی یا رسمی که ارائه می‌دهد، می‌تواند با استناد به ماده یک و ۱۵ قانون ۱۳۶۲ و مواد ۱ و ۳ قانون ۱۳۷۶ و ماده ۴۹۴ قانون مدنی این حکم را از سمت دادگاه خواستار شود.

چه تفاوتی بین دستور تخلیه و حکم تخلیه وجود دارد؟

دستور تخیله زمانی به‌شخصی داده می‌شود که زمان اجاره منقضی شده باشد یا یکی از شرایط زیر حاکم باشد:

ملک موضوع قرارداد کاربری مسکونی داشته باشد. برای املاک تجاری، دستور تخلیه صادر نمی‌شود.

قرارداد باید به‌موجب اجاره در تصرف دیگری قرار گیرد و در سایر عقود، دستور تخلیه صادر نخواهد شد.

ملک با سند عادی اجاره داده شده باشد. چنانچه ملک با سند رسمی به‌اجاره رفته باشد، نمی‌توان درخواست دستور تخلیه را داشت.

اگر اجاره نامه دارای مدت باشد نمی‌توان برای آن دستور تخلیه صادر کرد.

چنانچه اجاره نامه در دو نسخه تنظیم سند شده باشد.

دستور تخلیه بعد از یک هفته از تقاضای صاحب ملک صورت می‌گیرد و نیاز به صدور برگ اجراییه ندارد. چنانچه مستاجر پس از ۳ روز ملک را تحویل ندهد، دستور تخلیه توسط مامور قانونی اجرا خواهد شد.

حکم تخلیه را دادگاه صادر می‌کند اما محل وقوع آن مراجع ذی‌صلاح همچون شورای حل اختلاف هستند. دریافت این حکم نیاز به تعیین جلسه دادرسی، صدور حکم از مراجع ذی‌صلاح، تجدید نظر و درخواست صدور اجراییه دارد که نسبت به دستور تخلیه زمان بیشتری را می‌طلبد. چنانچه برای موضوعی نیاز به حکم تخلیه باشد، جلسه رسیدگی تشکیل شده و دو طرف می‌توانند دفاعیات خود را بیان کنند. اما دستور تخلیه با درخواست مالک و با استناد بر اجاره نامه انجام می‌شود و نیاز به تشکیل جلسه ندارد.

برای دیدن کل مطلب کلیک کنید

منبع مطلب : dadsoo.com

نظر خود را بنویسید

آخرین مطالب