چرا از اول محرم عزاداری می کنیم؟



مهدی

بچه ها کسی جواب رو میدونه ؟

چرا از اول محرم عزاداری می کنیم؟ را از این سایت دریافت کنید.

چرا برای امام حسین (ع) از اول محرم عزاداری می‌کنیم؟

عزاداری امام حسین (ع) همزمان با شروع ماه محرم آغاز می‌شود، این در حالی است که ایشان روز عاشورا به شهادت رسیده‌اند.

۱۱:۱۶ - ۰۳ مهر ۱۳۹۶ ۶۲۵۶۶۴۳ نظر دادن اشتراک گذاری دانلود PDF

چرا برای امام حسین (ع) از اول محرم عزاداری می‌کنیم؟

عزاداری امام حسین (ع) همزمان با شروع ماه محرم آغاز می‌شود، این در حالی است که ایشان روز عاشورا به شهادت رسیده‌اند.

به گزارش گروه وبگردی باشگاه خبرنگاران جوان؛ برپایی مجالس عزا برای کسانی که جان خویش را در راه خدا از دست داده‌اند از شعائر الهی است؛ زیرا انسان را به یاد خدا می‌اندازد و به هم‌نوایی اجتماعی با جنبش آن شهیدان می‌انجامد. چنان‌که خدای سبحان در این خصوص می‌فرماید: «وَ مَن یُعَظِّم شَعائِرَ فَانَّها مِن تَقوَی القُلُوب» (حج / ۳۲)؛ «به یقین هر کس شعائر خدا را پاس دارد و بزرگ شمارد، کار او از پرهیزگاری است.» بر اساس آیه دیگری از سوره یوسف، «وَابْیَضَّتْ عَینَاهُ مِنَ الحُزنِ» (یوسف/ ۸۴) ؛«و چشمانش از شدت اندوه سفید شد.» گریستن بر فراق عزیزان از دست داده، پذیرفته شده است.

بنابراین قرآن، این سنت را تأیید می‌کند و آن را در شمار پاسداشت شعائر الهی می‌داند. در عرصه روایات، رویکرد ویژه‌ای در بحث عزاداری به چشم می‌خورد که آن را امری مستحب و پرفضیلت برشمرده و برای آن اهمیت فراوانی قائل شده است. بنابراین قرآن بر زنده نگه داشتن فضیلت‌ها و صفات والای انسان‌های برجسته و اولیای دین در آیات گوناگون، تأکید ورزیده است. از سوی دیگر معصومین درباره زنده نگه داشتن حادثه کربلا به شیوه‌های گوناگون مانند: تشویق به برپایی مجالس سوگواری، تشویق به گریستن و گریاندن، تشویق شاعران به مرثیه‌سرایی و تشویق و ترغیب به زیارت امام حسین علیه‌السلام، تلاش کرده‌اند.

بر اساس آن‌چه بیان گردید، برای پاسخگویی به این پرسش که چرا برای امام حسین (ع) از اول دهه محرم (یعنی نه از روز عاشورا) سوگواری شروع می‌شود؟ موضوع گفت‌وگو با آیت‌الله  محمدهادی یوسفی غروی است که در ادامه می‌خوانید:

آیت‌الله غروی در پاسخ به چرایی شروع عزاداری امام حسین (ع) از اول محرم گفت: این سؤال بر برخی از معصومین (ع) از جمله امام صادق (ع) نیز عرضه شده است.

وی ادامه داد: ائمه در پاسخ به این سؤال در کنار پاسخ‌های ظاهری، برخی مضامین غیبی را نیز عنوان می‌کنند. به عنوان مثال حضرت صادق (ع) در این خصوص فرموده است: «در عالم غیب پیراهن خونین امام حسین (ع) را فرشتگان بنا به خواست حضرت فاطمه سلام الله علیها از اول محرم پهن می‌کنند که این باعث غم‌آلودگی دل شیعیان و پیروان آن حضرت می‌شود.»

این استاد حوزه افزود: علاوه بر جنبه‌های غیبی، می‌توان جنبه‌های ظاهری در پاسخ به این سوال را نیز مد نظر قرار داد. این‌که شیعیان به پیروی از امامانشان و پیشوایانشان مراسم سوگواری را از این زمان شروع می‌کردند؛ یعنی این پیروان به دنبال آن پیشوایان این چنین کردند. متن معینی که از ناحیه امام معصوم در این‌ باره باشد، متنی است که از امام رضا (ع) نقل شده است. بر اساس این نقل، امام هشتم می‌فرمایند: «پدرم موسی‌بن‌جعفر (ع) وقتی ماه محرم وارد می‌شد، دیگر خندان دیده نمی‌شد و روز به روز غم و اندوه وی افزوده می‌شد تا روز دهم محرم که آن روز، روز گریه و ناله آن حضرت بود. ایشان در این روز می‌گریستند و می‌فرمودند: این روز، روزی است که جدم حسین‌بن‌علی (ع) را همراه هجده تن از رجال بنی‌هاشم در کربلا شهید کردند و امام حسین (ع) را از پشت سر بریدند.» این متن، روایت قابل اطمینان و موثقی است که از امام رضا (ع) به نقل روش پدر بزرگوارشان حضرت موسی‌بن‌جعفر (ع) به دست ما رسیده است.

وی تاکید کرد: البته این‌که روایت یادشده را حضرت رضا (ع) از پدرشان نقل می‌کنند به معنای این نیست که صرفا خبری را نقل می‌کنند و خودشان بر خلاف مفاد این خبر عمل می‌نمایند، بلکه به طور ضمنی به این موضوع اشاره می‌نمایند که خود من نیز این گونه هستم؛ چراکه پدرم این گونه بودند. این مسأله بیانگر این است که روش و سبک و سیره معصومین بعد از شهادت امام حسین (ع) این گونه بوده است؛ یعنی از دوران امامت حضرت زین‌العابدین (ع) این گونه عمل می‌کردند.

غروی در ادامه با بیان این موضوع که شیعیان به تاسی از ائمه از اول محرم به عزاداری سیدالشهدا (ع) می‌پرداختند، افزود: اما این‌که چرا خود ائمه (ع) از روز اول آن گونه اقدام و عمل کردند موضوع دیگری است که باید به آن توجه کرد.

وی ادامه داد: ما یک بار سؤال را از ناحیه فقهی جواب می‌دهیم و یک بار از ناحیه علت و حکمت این کار. جواب این است که ظاهرا اگر می‌خواستند از خود روز شهادت یادبود بگیرند، این صرفا یادبود عاطفی می‌شد؛ در حالی‌ که فلسفه حرکت امام عمدتا به پیش از شهادت ایشان برمی‌گردد؛ حرکتی که جای سؤال دارد؛ جای توقف و تأمل دارد؛ برای این‌که رهرو ببیند که رهبر یا پیشوایش چه کرده و چه گفته، حرکت و قیام خود را به چه بیانی تعبیر کرده است و این آگاهی مایه عمل پیرو از رهبر شود.

وی تصریح کرد: به همین دلیل ائمه معصومین (ع) از پیروان خود خواسته‌اند از روز اول محرم به حرکت سیدالشهدا (ع) توجه کنند. ده روز پیش از شهادت حضرت (ع) زمان خوبی برای تأمل و اندیشه درباره این است که چرا حضرت از مدینه به مکه ‌رفتند؟ چرا از مکه به سوی عراق رفته و چرا از بین شهرهای عراق کوفه را انتخاب ‌کردند؟ چرا سر از کربلا در آوردند؟ بیانات حضرت برای دوستان و دشمنان یا هر کسی که در میانه راه با او روبه‌رو شدند چه بوده است؟

ایشان در ادامه با تاکید بر توجه به علل حرکت امام حسین (ع) به عنوان اصلی‌ترین دلیل شروع عزاداری سیدالشهدا (ع) از اول محرم، خاطر نشان کرد: تمامی زوایای حرکت حضرت قابل تامل و تفکر است؛ این که چرا حضرت در ایام عرفه که تمامی حاجیان در مکه حضور دارند آن‌جا را ترک می‌کند در حالی که خودش فرزند منی و مکه است و مناسبات را به طور کامل درک می‌کند؟ تمامی این‌ها مواردی هستند که توجه عمیق‌تر به حرکت ایشان را ضروری می‌نماید.

ایشان تاکید کرد: در خلال حرکت امام حسین (ع) سؤال‌هایی نیز از ناحیه دوست و دشمن پرسیده می‌شود، حضرت بر اساس فهم و معرفت طرف مقابل به آن‌ها پاسخ می‌دهد و دلایل اقدام و حرکت خود را تبیین و تشریح می‌کند. مطالعه و تامل در این اتفاقات و پرسش و پاسخ‌ها موجب می‌شود ابعاد مختلف حرکت حضرت امروز برای ما قابل فهم باشد.

برای دیدن کل مطلب کلیک کنید

منبع مطلب : www.yjc.news

چرا از اول محرم عزاداری می کنیم؟/فلسفه قیام عاشورا و رمز ماندگاری

ورامین- با سابقه ترین امام جمعه کشور معتقد است، عزاداری های دهه اول محرم برای ایجاد آمادگی و توجه برای عزاداری مهم روز عاشورا است و بسیار اهمیت دارد.

استانها تهران

۱۵ شهریور ۱۳۹۸،‏ ۹:۴۹

در گفتگو با آیت الله محمودی گلپایگانی بررسی شد؛

چرا از اول محرم عزاداری می کنیم؟/فلسفه قیام عاشورا و رمز ماندگاری

ورامین- با سابقه ترین امام جمعه کشور معتقد است، عزاداری های دهه اول محرم برای ایجاد آمادگی و توجه برای عزاداری مهم روز عاشورا است و بسیار اهمیت دارد.

خبرگزاری مهر، گروه استان‌ها- وحید محمدی یکتا: با آغاز ماه محرم حال و هوای کشور و استان تهران محرمی شده است و می‌توان حزن و اندوه عاشقان و دلدادگان اباعبدالله (ع) را از چهره‌های عزاداران، هیأتی ها، در دیوارهای شهر و خانه‌ها خواند، اما رمز ماندگاری عاشورا چیست و چرا امروز پس از گذشته حدود ۱۴ قرن از این واقعه، عاشورا همچنان زنده است. درس‌ها و عبرت‌های عاشورا برای عبور از برهه‌های حساس کنونی چیست، سوال‌هایی است، که برای پاسخ به آنها با آیت الله سید مرتضی محمودی گلپایگانی، با سابقه ترین امام جمعه کشور و از علمای برجسته استان تهران به گفتگو نشستیم، که حاصل این گفتگو در ادامه می‌آید:

* همانطور که می‌دانید، واقعه عاشورا در طول قرون گذشته زنده مانده است، سوال اینجا است، که رمز این ماندگاری چیست؟

حقیقت عاشورا سبب ماندگاری این قیام شده است، یعنی عاشورا قیامی واقعی در جهت پاسداشت ارزش‌های انسانی، نیکی‌ها و دفاع از حق در برابر ظالم زورگو بوده است، این حقایق آن چنان با روح و فطرت انسان‌ها در هم آمیخته شده که سبب ماندگاری این قیام شده است و قطعاً بدانید، هرچه از این واقعه بگذرد، نه تنها رنگ کهنگی به خود نمی‌گیرد، بلکه هر روز تازه‌تر از قبل می‌شود.

کار اگر برای خدا و خالص باشد، ماندگار خواهد شد و به خوبی می‌توان اخلاص را یکی از رموز ماندگاری قیام عاشورا دانست.

رمز دیگر ماندگاری قیام عاشورا تبلیغ مستمر آن توسط اهل بیت (ع) بود، خاندان نبوت به شیوه‌های مختلف به تبلیغ و احیا عاشورا مبادرت می‌کردند، چرا که همه معتقدیم، خون امام حسین (ع) تازه و در طول تاریخ در جریان است و هرگز کهنه نمی‌شود.

برگزاری مجالس عزاداری برای امام حسین (ع)، زیارت آن حضرت، بیان و تشریح واقعه عاشورا برای دیگران و گریه کردن برای امام حسین (ع) بسیار در منابع روایی از اهل بیت (ع) مورد تاکید قرار دارد، تا جایی که سفارش شده حتی اگر گریه نیز ممکن نبود، انسان اقدام به تباکی کند، اینها مسائل تبلیغاتی است، که بسیار مورد توجه قرار گرفته است.

* فلسفه و هدف قیام عاشورا را چه می‌دانید؟

هدف اصلی قیام امام حسین (ع) مقابله با نادانی و گمراهی ایجاد شده در آن برهه از زمان بود، در واقع آن حضرت به قصد نجات مردم قیام کرد و در اینجا و با در نظر گرفتن این هدف، به خوبی معنای حدیث نبوی «ان الحسین مصباح الهدی و سفینه النجاه» را متوجه می‌شویم، بله آن حضرت ضلالت و گمراهی امت رسول خدا (ص) را تاب نیاورد و حماسه حسینی را در روز عاشورا رقم زد.

بنی امیه در آن زمان با تبلیغات مسموم در پی مسخ چهره اسلام بود، اما قیام امام حسین (ع) اسلام را زنده کرد و قیام آن حضرت چنان چهره‌ای از اسلام ناب محمدی (ص) ارائه داد که هرکس که در پی حقیقت باشد، می‌تواند از طریق آن حق را یافته از جهل و ضلالت رها شده و به ساحل معرفت باز آید.

امام حسین (ع) در چنین شرایطی نه تنها اسلام را از خطر مسخ و نابودی نجات داد، که چهره واقعی آن را برای همیشه به جهانیان ارائه کرد.

* به چه دلیل زیارت امام حسین (ع) مورد تاکید فراوان قرار دارد؟

در واقع زیارت، نوعی بیعت و اعلام وفاداری و وعده برای تداوم راه، مسیر و حرکت به عنوان یک اقدام تبلیغاتی و مرامی است و زیارت امام حسین (ع) تاکید بر تداوم مشی آن حضرت است، تا جایی که می‌بینیم بسیاری از افراد اهل دینداری نبودند اما پس از زیارت امام حسین (ع) تاثیرات مثبتی در زندگی خود حس کرده و در ادامه زندگی خود از افراد دیندار بودند و زندگی آنها با زیارت امام حسین (ع) ساخته شد.

* چرا عزاداری برای امام حسین (ع) از روز اول محرم و پیش از شهادت ایشان آغاز می‌شود؟

دلایل مختلفی برای این امر ذکر شده است، که از جمله آن می‌توان به کسب آمادگی برای عزاداری در روز عاشورا اشاره کرد، عاشورا مصیبت کمی برای دوستداران اهل بیت عصمت و طهارت نبوده است، برای عظمت مصیبت عاشورا همین حدیث نبوی بس که می‌فرمایند: «إِنَّ لِقَتْلِ الْحُسَیْنِ حَرَارَةً فِی قُلُوبِ الْمُؤْمِنِینَ لَا تَبْرُدُ أَبَداً»، یعنی «برای شهادت حسین علیه السلام، حرارت و گرمایی در دل‌های مؤمنان است که هرگز سرد و خاموش نمی‌شود.»

پس چنین حرارت و گرمایی ایجاد آمادگی می‌خواهد، توجه لازم دارد و دهه اول محرم صرف ایجاد توجه و آمادگی برای روز مصیبت بزرگ و روز عاشورا می‌شود.

از سویی دیگر در کتب اسلامی مواردی آمده است، که نشان می‌دهد، اهل بیت علیهم السلام از روز اول محرم عزاداری می‌کردند و این عزاداری‌ها در روز عاشورا به او می‌رسید، به عنوان مثال از امام رضا (ع) حدیث داریم مبنی بر اینکه: «انَ اَبی اِذا دَخَلَ شَهْرُ الْمُحَرَّمِ لا یُری ضاحِکاً وَ کانَتِ الْکِاَّبَةُ تَغْلِبُ عَلَیْهِ حَتّی یَمْضِیَ مِنْهُ عَشْرَةُ اَیّامٍ، فَاِذا کانَ الْیَوْمُ العْاشِرُ کانَ ذلِکَ الْیَوْمُ یَوْمَ مُصیبَتِهِ وَ حُزْنِهِ وَ بُکائِهِ....» که البته حدیث ادامه دار است و معنای آن چنین است: «هرگاه ماه محرّم فرا می‌رسید، پدرم دیگر خندان دیده نمی‌شد و غم و افسردگی بر او غلبه می‌یافت تا آنکه ده روز از محرّم می‌گذشت، روز دهم محرّم که می‌شد، آن روز، روز مصیبت و اندوه و گریه پدرم بود.»

مشخص است، وقتی ما شیعه اهل بیت باشیم و امام هفتم چنین حزن و اندوهی را از روز اول محرم داشتند، هرگز نمی‌توانیم نسبت به این غم عظما ساکت باشیم و باید پیرو بزرگان و ائمه هدی حرکت کرده و از روز اول محرم به عزاداری بپردازیم.

شما دقت کنید، برای یک مسابقه مهم از قبل از آن آماده می‌شوید، تمرین می‌کنید، برای نماز قبل از آن وضو می‌گیرید، کسب آمادگی می‌کنید، خوب عزاداری اماممان نیز نیاز به آمادگی دارد.

کد خبر 4711508

برچسب‌ها

آیت الله محمودی قیام عاشورا

نماینده ولی فقیه در شهرستان و امام جمعه ورامین

برای دیدن کل مطلب کلیک کنید

منبع مطلب : www.mehrnews.com

نظر خود را بنویسید

آخرین مطالب