عوارض گاز اشک اور

عوارض گاز اشک اور



مهدی

بچه ها کسی جواب رو میدونه ؟

عوارض گاز اشک اور را از این سایت دریافت کنید.

گاز اشک آور

گاز اشک آور اصطلاحی عامیانه برای ماده‌ای شیمیایی است که به واسطه‌ی تحریک چشم، دهان، گلو، ریه‌ها و پوست به طور موقت باعث ایجاد اختلال در عملکرد انسان می‌شود

گاز اشک آور | آیا می دانید گاز اشک آور چیست و چه تاثیراتی دارد؟

گاز اشک آور چیست؟

گاز اشک آور اصطلاحی عامیانه برای ماده‌ای شیمیایی است که به واسطه‌ی تحریک چشم، دهان، گلو، ریه‌ها و پوست به طور موقت باعث ایجاد اختلال در عملکرد انسان می‌شود. بر اساس اطلاعات مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها در ایالات متحده (CDC)، پرکاربردترین ترکیبات مورد استفاده در گاز اشک‌آور شامل کلروبنزیلیدن مالونونیتریل (chlorobenzylidenemalononitrile که بعضاً به نام گاز CS نامیده می‌شود) و کلروآستوفنون (chloroacetophenone یا CN) می‌باشد.

شکل رایج دیگر گاز اشک آور، اسپری فلفل است که حاوی کپسایسین می‌باشد؛ ماده‌ی محرکی که عامل اصلی تند بودن فلفل است.

عامل CS با هدف قرار دادن گیرنده‌ی خاصی که بر روی سلول‌هایی به نام TRPA1 یافت می‌شود باعث ایجاد احساس درد در سیستم عصبی می‌شود. سیستم ایمنی بدن انسان به محض تماس این عامل با بدن آن را به عنوان ماده‌ی خارجی شناسایی کرده و تلاش می‌کند محرک را با استفاده از مایعاتی مانند اشک و مخاط بیرون کند که همین موجب ایجاد ناراحتی بیشتر می‌شود.

گاز اشک‌آور در تئوری می‌تواند به مدت ۳۰ دقیقه منجر به درد چشم، تاری دید، سرفه و آبریزش شود؛ اما در صورت قرار گرفتن در معرض آن در زمانی طولانی‌تر یا شدت بیشتر، اثرات آن می‌تواند بسیار سخت‌تر باشد.

یک بررسی پزشکی که در سال 2016 در مورد اثرات گاز اشک‌آور انجام شد نشان داد که این گاز می‌تواند منجر به سوختگی پوست، تاول‌زدگی، خفگی، استفراغ و خونریزی شود. این موضوع به ویژه در صورت نزدیک شدن تماس با چشم بسیار ناخوشایند بوده و می‌تواند باعث پارگی، خونریزی، سوزش قرنیه و حتی آسیب به عصب چشمی شود. مرگ و میر ناشی از تماس با گاز اشک‌آور نادر است، اما در مورد آن بارها سخن به میان آمده است.

موارد استفاده از گاز اشک آور

نارنجک های اشک آور یکی از سلاحهایی است که امروزه در نیروهای پلیس کاربرد فراوانی دارد. نارنجک اشک آور که با تولید گازهای شیمیایی باعث سوزش شدید و آب ریزش در چشم و بینی و ایجاد احساس خفگی شدید در انسان می شود، از آن اغلب برای دور کردن و متفرق کردن تظاهر کنندگان و معترضان حکومتی و در مواردی خاص، در میادین جنگی برای خارج کردن دشمن از سنگرها و خانه های تیمی و بازداشت کردن آنها استفاده می شود.

در به كار گيری گاز اشک آور در كنترل اغتشاش و استفاده بهينه از اين عوامل، پلیس(فرمانده) بايد اولاً اختيارات خاص استفاده از اين عوامل را داشته باشد. ثانياً بتواند بر اساس وضعيت منطقه، كميت عوامل، جو، وسعت آشوب و نيت آشوبگران طرح و برنامه مناسبی داشته باشد.

فرمانده بايد بر اساس تجزيه و تحليل از وضعيت موجود و با استفاده از تخمين روشهای عملكردی، عامل كنترل شورش و نيازهای مهماتی را فراهم كند.

عوامل كنترل اغتشاش عواملی هستند كه در مأموريت های تاكتيكی محدود و متوسط برای پوشش منطقه و همچنين در مأموريتهای ضد شورش شهری برای بر هم زدن نظم و اجتماع شورش كنندگان؛ جلوگيری از شورش فزاينده يا متفرق كردن اجتماعات غير قانونی و خارج كردن نفرها از سنگرها، پناهگاه ها و ساختمان ها بكار برده می شوند. از اين عوامل برای آموزش در رزمايش يگان های خودی نيز استفاده می شود.

اثرات گاز اشک آور

اثرات کوتاه مدت گاز اشک آور

اثرات فوری گاز اشک آور بر روی چشم عبارتند از:

- اشک آوری، سوزش و قرمزی چشم

- تاری دید

- سوزش و تحریک در دهان و بینی

- مشکل در بلعیدن - تهوع و استفراغ - تنفس دشوار - سرفه کردن - خس خس سینه - سوزش پوست - بثورات

همچنین ممکن است فردی احساس سفتی قفسه سینه کند، یا احساس خفگی کند.

اثرات گاز اشک آور باید طی 15-20 دقیقه از بین برود.

علاوه بر قرار گرفتن در معرض گاز اشک آور در بدن، قوطی هایی که برای شلیک این مواد استفاده می شوند نیز می توانند باعث آسیب شوند. آنها ممکن است گرم باشند و باعث سوختگی شوند. در اثر ضربه های کنیستر ممکن است به صورت ، چشم یا سر آسیب برسد.

اثرات طولانی مدت و خطر مرگ

اگر فردی ناحیه ای را که گاز اشک آور وجود دارد ترک کند و علائم وی بلافاصله بعد از آن از بین برود ، احتمال آسیب دیدگی طولانی مدت در او کم است. با این حال، دانشمندان هنوز در مورد اثرات ماندگار گاز اشک آور بر روی بدن اطلاعات کافی ندارند.

قرار گرفتن در معرض گاز اشک آور در فضای بسته، یا به مقدار زیاد، ممکن است اثرات جدی بر سلامتی داشته باشد. این شامل:

- گلوکوم - نابینایی - سوختگی شیمیایی - نارسایی تنفسی

افراد مبتلا به بیماری های تنفسی پس از قرار گرفتن در معرض گاز اشک آور بیشتر در معرض خطر علائم جدی هستند. این شرایط شامل آسم و بیماری انسدادی مزمن ریوی است. همچنین این خطر وجود دارد که باعث شود فرد تنفس را متوقف کند.

خطر صدمه ناشی از گاز اشک آور در داخل خانه بیشتر از خارج است. گاز اشکی که در داخل آن گیر می کند ، می تواند تماس فرد با این مواد شیمیایی را افزایش دهد.

شلیک چند گلدان اشک آور می تواند غلظت گاز اشک آور را در هوا افزایش دهد. این ممکن است علائم شدیدتری ایجاد کند.

تاریخچه استفاده از گاز اشک آور

گاز اشک آور نخستین بار در جنگ جهانی اول (۱۹۱۸ – ۱۹۱۴) توسط ارتش فرانسه برای بیرون راندن دشمن از سنگر به کار گرفته شد. اما استفاده از آن از سال 1997 در درگیری‌ها و جنگ‌های بین‌المللی غیرقانونی شده است.

در قرارداد ١٩٢٥ ژنو، گازهای اشك آور جزء سلاح هاي شيميایی محسوب شده و استفاده از هر گونه سلاح شيميائي را برخلاف قوانين بين المللي دانسته اند. در سال ١٩٦٩ در نشست عمومي سازمان ملل، هشتاد كشور به اين مصوبه رأي مثبت دادند. ولي واقعيت اين است كه امروزه بر خلاف ساير عوامل شيميائی، كاربرد گازهای اشك آور در بيشتر نقاط دنيا رايج است. به عبارت ديگر در زمان صلح از بين عوامل شيميایی نظامی، استفاده از گازهای اشك آور بيشترين كاربرد را دارد و همواره يكی از روشهای متداول عمليات آرام سازی در اكثر كشورها به خصوص مناطق بحران خيز بوده و هست.

برای دیدن کل مطلب کلیک کنید

منبع مطلب : www.newslaw.net

اثرات گاز اشک‌آور بر بدن – اثرات کوتاه مدت و بلند مدت

گاز اشک‌آور اصطلاحی کلی برای مواد شیمیایی تحریک کننده پوست، ریه‌ها، چشم‌ها و گلو است. قرار گرفتن در معرض گاز اشک‌آور دارای اثرات فوری و اثرات بالقوه درازمدت بر سلامت است.

اثرات گاز اشک‌آور بر بدن – اثرات کوتاه مدت و بلند مدت

28 اسفند 1399

مقالات ریه مطلب قبلی

کبودی ریه (کوفتگی ریوی) چیست؟

مطلب بعدی

اسفیکسیشن، و ناکافی بودن اکسیژن دریافتی بدندر این مقاله:

• گاز اشک‌آور چیست؟

• اثرات کوتاه مدت گاز اشک‌آور

• اثرات طولانی مدت و خطر مرگ بر اثر گاز اشک‌آور

• عوامل اضافی • درمان گاز اشک‌آور

• چه هنگامی مراقبت پزشکی ضروری است

• خلاصه

گاز اشک‌آور اصطلاحی کلی برای مواد شیمیایی تحریک کننده پوست، ریه‌ها، چشم‌ها و گلو است. قرار گرفتن در معرض گاز اشک‌آور دارای اثرات فوری و اثرات بالقوه درازمدت بر سلامت است.

گاز اشک‌آور می‌تواند در افراد دچار اختلالات زمینه‌ای سلامت اثرات شدیدتری ایجاد کند.

اکثریت افراد به سرعت از اثرات گاز اشک‌آور بهبود می‌یابند. به هر حال، در صورتی که تماس آنان با مواد مورد بحث ادامه دارد باید با پزشک مشورت کنند.

گاز اشک‌آور چیست؟

علی‌رغم نام خود گاز اشک‌آور گاز نیست. گاز اشک‌آور دارای مواد شیمیایی جامد یا مایع است که معمولاً به صورت اسپری یا پودر عرضه می‌شوند. این مواد به رطوبت واکنش داده سبب درد و تحریک می‌شوند. علت آنکه چرا گاز اشک‌آور عمدتاً بر نواحی مرطوب بدن مثل چشم‌ها، دهان، گلو و ریه‌ها تأثیر می‌گذارند همین است.

گاز اشک‌آور ممکن است دارای مواد شیمیایی مختلفی شامل موارد زیر باشد:

• کلرواستافنون (CN)

• کلروبنزیلیدنمالونونیتریل (CS)

• کلروپیکرین (PS)

• بروموبنزیلسیانید (CA)

• دیبنزوکسازپین (CR)

• ترکیب مواد شیمیایی مختلف

نام‌های دیگر انواع گاز اشک‌آور شامل گرز، اسپری فلفل، اسپری فلفل دلمه، و عامل‌های کنترل شورش است. قدرت انواع مختلف گاز اشک‌آور متفاوت است. قرار گرفتن در معرض ورسیون‌های غلیظ‌تر یا تماس طولانی مدت می‌تواند علایم بدتری ایجاد کند.

گاز اشک‌آور در ابتدا به عنوان یک اسلحه شیمیایی برای کاربردهای نظامی توسعه یافت. استفاده از این سلاح‌های شیمیایی اکنون در میدان جنگ ممنوع است. به هر حال، آنها عموماً توسط پلیس یا پرسنل نظامی برای متفرق کردن جمعیت، یا متوقف کردن جنبش‌های مردم به کار می‌روند.

دستورالعمل‌های سفت و سختی در مورد کاربرد گاز اشک‌آور در اجتماعات وجود دارد. این دستورالعمل شامل استفاده از گاز اشک‌آور از راه دور، صرفاً استفاده از آن در فضای باز، و کاربرد ضعیف‌ترین ترکیبات شیمیایی در حد امکان است.

اثرات کوتاه مدت گاز اشک‌آور

تأثیر فوری گاز اشک‌آور بر روی چشم‌ها شامل موارد زیر است:

• آبریزش، سوزش و سرخی چشم‌ها

• تاری دید

• سوزش و تحریک در دهان و بینی

• دشواری بلع • تهوع و استفراغ • مشکلات تنفسی • سرفه • خس خس سینه • تحریک پوست • راش

شخص همچنین ممکن است دچار احساس سفتی در قفسه سینه یا حس خفگی شود. اثرات گاز اشک‌آور باید در طول 15 تا 20 دقیقه برطرف شود.

در کنار تماس با خود گاز اشک‌آور، نارنجک‌های مورد استفاده برای اشتعال مواد مزبور نیز می‌توانند باعث آسیب شوند. آنها ممکن است داغ بوده و باعث ایجاد سوختگی شوند. تأثیرات این آتش‌زنه‌ها همچنین می‌تواند شامل صدمه دیدن صورت، چشم یا سر باشد.

اثرات طولانی مدت و خطر مرگ بر اثر گاز اشک‌آور

اگر شخص محل وجود گاز اشک‌آور را زود ترک کند و علایم ایجاد شده به سرعت برطرف شوند ریسک صدمات طولانی مدت کم خواهد بود. به هر حال، دانشمندان هنوز در مورد اثرات طولانی مدت گاز اشک‌آور بر بدن شناخت کافی ندارند.

گاز اشک‌آور در فضای داخلی یا در مقادیر بالا ممکن است اثرات منفی جدی بر سلامت داشته باشد که عبارتند از:

• گلوکوما (گلوکوم) • کوری • سوختگی شیمیایی • نارسایی تنفسی

یک مطالعه مربوط به سال 2017 بر روی داده‌های گردآوری شده در طول 25 سال به اثرات گاز اشک‌آور روی بدن پرداخته است. مواد شیمیایی و نارنجک‌های مورد استفاده برای رهش آنها باعث ایجاد صدمات جدی، ناتوانی دایمی و مرگ شده‌اند.

در این مطالعه دو مورد مرگ از جمع 5910 نفر مردم ثبت شده است. در مورد اول رها شدن گاز در منزل شخص باعث مرگ بر اثر نارسایی تنفسی شده بود. مورد دوم ناشی از برخورد آتش‌زنه گاز اشک‌آور بود که به مرگ بر اثر صدمه به سر منجر شد.

در مطالعه مزبور 58 نفر خبر از ناتوانی دایمی پس از تماس با گاز اشک‌آور داده‌اند. این ناتوانی‌ها موارد زیر را شامل می‌شود:

• مشکلات سیستم تنفسی

• اثرات بر سلامت روانی

• نابینایی • صدمات مغزی

• کاهش توان کاربردی اندام‌ها

• قطع عضو • مشکلات پوست

عوامل اضافی

افراد دچار مشکلات سیستم تنفسی در ریسک بالاتری برای مواجهه با علایم جدی پس از قرار گرفتن در معرض گاز اشک‌آور قرار دارند. این اختلالات آسم و بیماری انسدادی مزمن ریه را شامل می‌شود. در عین حال خطر قطع تنفس در این مورد مطرح است.

ریسک صدمه ناشی از گاز اشک‌آور در محیط داخلی بیش از محیط باز است. گاز اشک‌آور به دام افتاده در محیط بسته می‌تواند میزان تماس شخص با مواد شیمیایی را افزایش دهد.

اشتعال چند آتش‌زنه گاز اشک‌آور می‌تواند غلظت گاز اشک‌آور را در هوا بالا ببرد. این وضعیت می‌تواند علایم جدی‌تری ایجاد کند.

درمان گاز اشک‌آور

نخست ضروری است که شخص از گاز اشک‌آور دور شود. در صورت حضور در فضای سرپوشیده شخص باید از ساختمان خارج گردد، خود را در معرض هوای تازه قرار دهد و خود را به زمینی برساند که بالاتر از سطح حرکت مواد شیمیایی قرار دارد. اگر گاز اشک‌آور در محیط باز باشد، شخص باید داخل ساختمان با در و پنجره بسته بماند.

شخص باید دهان و بینی خود را با یک پارچه تمیز بپوشاند یا زیر لباس بگیرد. ماسک گرد و غبار یا عینک ایمنی می‌توانند تا حدودی شخص را در برابر گاز اشک‌آور محافظت کنند.

شخص باید لباس آلوده شده را به سرعت ممکن از تن خارج کند، بدون اینکه آن را روی سر خود بکشد. شخص می‌تواند این لباس را در یک کیسه پلاستیکی انداخته آن را ببندد و برای دور انداختن به شکل درست کناری بگذارد.

برای زدودن مواد شیمیایی شخص باید صورت خود را با صابون ملایم و آب بشوید. وی می‌تواند مقدار زیادی آب را برای رقیق کردن مواد گاز اشک‌آور به سرعت مورد استفاده قرار دهد. شخص باید عینک و زیور آلات خود را پیش از استفاده مجدد بشوید.

برای دیدن کل مطلب کلیک کنید

منبع مطلب : mehrinmednews.com

نظر خود را بنویسید

آخرین مطالب