اشعار دفن شهدای کربلا

اشعار دفن شهدای کربلا



مهدی

بچه ها کسی جواب رو میدونه ؟

اشعار دفن شهدای کربلا را از این سایت دریافت کنید.

شعر دفن شهدای کربلا

شعر دفن شهدای کربلا,متن اشعار دفن شهدای کربلا,شعر روضه دفن شهدای کربلا,شعر نوحه دفن شهدای کربلا,اشعار شب دفن شهدای کربلا

شعر دفن شهدای کربلا | متن اشعار دفن شهدای کربلا

مجموعه : شعر موسیقی ترانه

شعر دفن شهدای کربلا به همراه زیباترین متن اشعار دفن شهدای کربلا را در این بخش از سایت سماتک با هم مرور خواهیم کرد. 12 ماه محرم روز دفن شهدای کربلا است و به همین مناسبت زیباترین شعر دفن شهدای کربلا را در این مقاله تهیه و گردآوری کرده ایم.

شعر دفن شهدای کربلا

آمد برای دفن ولی قد خمیده بود

از راه رفته با غم و غصه رسیده بود

ابدان هر شهید به خون غوطه‌ور شده

خطی به خاک، زان همه خونها کشیده بود

گفتا بنی اسد که این جسم اکبراست

این قاسم است و این عون و جعفراست

این است بریر و حنظله این جون و این حبیب

این جسم غرق خون وهب یار بی سراست

عبد خدا یتیم حسن بین قتلگاهست

این کشته‌ی فتاده بخون غرق درنگاهست

دستش جدا شده چو علمدار کربلا

این نازدانه یک تنِ تنها خودش سپاهست

ناگه فتاد چشم امامِ تمام عشق

بر پیکری که خاک رهش شد پیام عشق

صد پاره پیکری که زکین زیر و رو شده

گفتا بنی اسد که بُوَد این بنام عشق

این پاره پاره تن که بود نور هر امید

باید کفن شود به دو دستانم این شهید

حالا که نیست قطعه کفن ای بنی اسد

باید که بوریا و حصیری بیاورید

جسمی کنار علقمه افتاده بی حرم

فرق شکسته دیده‌ام این غم کجا برم

آمد کنار علقمه با حال انکسار

گفتا چه آمده به سرت یاس پرپرم

متن اشعار دفن شهدای کربلا

براي دفن سالار شهيدان

رسیدند عده ای با چشم گريان

ندانستند راه دفنشان چيست

غلام و سرور و مولايشان کيست

که نا گه يک سواري شد پديدار

در آن صحرا به چشمان گهر بار

بگفتا من به اينها آشنايم

که از ياران مردان خدايم

براي دفن آنها کرد اقدام

يکايک کشته ها را خواند با نام

بديدند کشته اي در خون شناور

بگفتا اين بود شبه پيمبر

بود فرزند سالار شهيدان

علي اکبر شهيد راه قرآن

بياوردند يک نعش جواني

که چون داماد مي بودش نشاني

بگفت اين مجتبي را نور دو عين است

برادر زاده ي مولا حسين است

بديدند کشته اي را سر ندارد

به تن انگشت و انگشتر ندارد

بگفتا اين رياض عالمين است

تن صد چاک بابایم حسين است

براي خاطر زهراي اطهر

کفن آريد بر اين جسم بي سر

کسيکه زينت اهل کساء بود

کفن بهرش حصير و بوريا بود

امام چارمين آمد بسويش

بزد بوسه به رگهاي گلويش

چو در خاکش نهاد با چشم گريان

همي گفتا حسين جانم حسين جان

ترا کشتند چرا آبت ندادند

کفن بر جسم صد چاکت ندادند

شعر روضه دفن شهدای کربلا

مقام قرب خدا يا بهشت اهل ولاست

بهشت اهل ولا يا زمين کرب و بلاست

ورق ورق شده هفتاد و دو کتاب خدا

به هر ورق که زدم تيغ آيه ها پيداست

بني اسد متحير اِستاده اند همه

سکوت کرده ولي در سکوتشان غوغاست

نه سر بُوَد به تن کشتگان، نه تن سالم

نه ازغلام، نه مولا، نشان در آن صحراست

زکوفه اشک فشان يک سوار مي آيد

به نينواي وجودش نواي يا ابتاست

گشوده لب که الا اي مواليان حسين

مرا شناخت بر اين لاله هاي باغ خداست

کنار هم بدن قطعه قطعه ي انصار

حبيب ومسلم و جون و برير و عابس ماست

کنار علقمه افتاده پيکري بي دست

که چشم تشنه لبان از خجالتش درياست

به اشک ديده بشوييد زخم هايش را

که حافظ حرم و مير لشکر و سقاست

به قلب معرکه خون مي دمد زگودالي

که در ميانه ي آن جسم يوسف زهراست

به زير خنجر و شمشير و تير و نيزه و سنگ

برهنه پيکر صد چاک سيد الشهداست

ميان اين شهدا گشته قطعه قطعه تني

که ياس سرخ حسين است و لاله ي ليلاست

شعر نوحه دفن شهدای کربلا

اي آل اسد، اين تن عريانِ حسين است

بر روي زمين، جسم جوانانِ حسين است

اين مصحف دين است، بر روي زمين است

خون: غسل بدن، خاک بيابان: کفن اوست

والله بدن، پاره تر از پيرهن اوست

اين مصحف دين است، بر روي زمين است

جسمي که نبي بوسه زده در همه احوال

افسوس که از سم ستوران شده پامال

اين مصحف دين است، بر روي زمين است

جانان محمد ، به رويِ خاکِ زمين است

قرآن محمد ، به رويِ خاکِ زمين است

اين مصحف دين است، بر روي زمين است

در علقمه افتاده تن حضرت عباس

شد خاک بيابان کفن حضرت عباس

اين مصحف دين است، بر روي زمين است

اين تن که پر از زخم سر نيزه و تير است

فرياد که تنها کفنش قطعه حصير است

اين مصحف دين است، بر روي زمين است

در قلب حسين بن علي تير نشسته

اعضاي ولايت ز سم اسب شکسته

اين مصحف دين است، بر روي زمين است

اشعار شب دفن شهدای کربلا

بياييد اينجا بني اسد از ابر ديده ي خود اشک خون باريد

براي يک نازنين بدن غرقه خون کفن از بوريا آريد

کنيد از اشک بصر همه غسل زيارت و حرمت نگهداريد

بر اين پيکرهاي پاک و مطهر نماز شهادت بجا آريد

تن 72 تن اينجاست ،

بدنهاي بي کفن اينجاست

يا رسول ا…(2)

بيائيد از ره بني اسد اينجا محل طواف شهيدان است

به دست اهريمنان ستمگر ورق ورق آيات قرآن است

در اينجا از آل فاطمه يک باغ لاله و گل ارغواني شد

در اينجا گلزار جان نبي از سموم مصيبت خزاني شد

براي يک دسته باغ گل ،

به دلها بنشسته داغ گل

يا رسول ا…(2)

سليمان کربلا سر نورانيش شده اينجا جدا از تن

جدا انگشت از بدن بود و خاتم آمده بر دست اهريمن

بدنها اينجا فتاده و سرهايشان به روي نيزه تابان است

پر از سرو و لاله و گل و ريحان نشسته به خون اين بيابان است

برای دیدن کل مطلب کلیک کنید

منبع مطلب : www.samatak.com

گلچین اشعار به مناسبت دفن شهدای کربلا در 12 ام محرم / تضمین خوشدل تهرانی از دو بیت مشهور جودی خراسانی

بنا بر قول مشهور، دفن بدن مطهر مولی‌الکونین حضرت اباعبدالله‌الحسین علیه‌السلام و یاران وفادارشان در 12 محرم واقع شده است.

۱۳۹۶/۰۷/۱۰ ۱۲۳۶۴

گلچین اشعار به مناسبت دفن شهدای کربلا در ۱۲ ام محرم / تضمین خوشدل تهرانی از دو بیت مشهور جودی خراسانی

بنا بر قول مشهور، دفن بدن مطهر مولی‌الکونین حضرت اباعبدالله‌الحسین علیه‌السلام و یاران وفادارشان در ۱۲ محرم واقع شده است.

بنا بر قول مشهور، دفن بدن مطهر مولی‌الکونین حضرت اباعبدالله‌الحسین علیه‌السلام و یاران وفادارشان در ۱۲ محرم واقع شده است. این توفیق، نصیب قبیله بنی‌اسد شد. در زیارت ناحیه به این مطلب چنین اشاره شده است: «السلام علی من دفنه اهل القری.»

در حوزه شعر ولایی، مصیبت جان‌گداز دفن سیدالشهدا (ع) و ابدان شهدای کربلا علیهم‌السلام کم و بیش آمده است. یکی از ابیات مشهور در این زمینه، این دو بیت از «جودی خراسانی» است (البته به گونه‌های دیگر هم خوانده می‌شود):

کفنی داشت ز خاک و کفنی داشت ز خون

تا نگویند کسان، جسم حسین بی‌کفن است

استخوانی اگر از سینه او باقی ماند

آن هم از ضرب سم اسب، شکن در شکن است

و این نوشته مروری است بر غزل «خوشدل تهرانی» که دو بیت فوق از جودی را تضمین کرده است. البته تغییر اندکی در واژگان دیده می‌شود که این هم طبیعی است؛ برخی اشعار مشهور، دست‌خوش چنین تغییراتی می‌شوند. اینک زندگانی هر یک از این دو شاعر:

جودی خراسانی:

«میرزا عبدالجواد جودی خراسانی»، متخلص به «جودی» در حدود سال ۱۷۱۵ ه.ق به دنیا آمد و در سال ۱۳۰۱ یا ۱۳۰۲ ه.ق در مشهد درگذشت و در حرم مطهر حضرت امام رضا (ع) در صحن آزادی (صحن نو) به خاک سپرده شد. «دیوان جودی خراسانی» بارها منتشر شده که یکی از تصحیح‌های اخیر آن توسط «مهدی آصفی» بوده است.

خوشدل تهرانی:

«علی‌اکبر صلح‌خواه»، متخلص به «خوشدل»، شاعر معاصر تهرانی است. او متولد ۱۲۹۳ ه.ش و متوفی ۱۳۶۵ ه.ش است که مزارش در «ابن‌بابویه» واقع است. آثار او در زمان حیاتش‌ چند بار با عنوان «دیوان خوشدل تهرانی» چاپ شد. در سال‌های اخیر، شاهد سه اثر از اشعار وی به همت مهدی آصفی با نام‌های «دهه عاشورا»، «بهترین اشعار خوشدل تهرانی» و «مراثی خوشدل» بوده‌ایم؛ با این حال چندان پُرکار بوده که هنوز آثار چاپ نشده دارد.

دو نکته:

۱- گفته شد در شعر خوشدل تضمین شعر جودی دیده می‌شود؛ به یاد می‌آوریم که «تضمین»، آن است که شاعر، تمامی مصراع یا بیتی را از شاعری دیگر در سخنش بیاورد.

۲- در انتشار اشعار جودی و خوشدل یک نام مشترک به چشم آمد؛ مهدی آصفی از شاعران و ذاکران و محققان معاصر است که صاحب آثار پژوهشی فراوان است و جودی و خوشدل، دو تن از آنانند:

جودی / تا نگویند [۱]

دل بدین گونه که اندر غم و رنج و محن است

کفن آور که دم رفتن جان از بدن است

آب کوثر به گمانم که فرو ننشاند

این شراری که در آتشکده جان من است

با که گویم؟ که لب تشنه حسین را کشتند

بدنی کو؟ که بگویم ز چه بی‌پیرهن است

استخوانی اگر از سینه او باقی بود

آن هم از ضرب سم اسب، شکن در شکن است

کفنی داشت ز خاک و کفنی داشت ز خون

تا نگویند شه کرب‌وبلا بی‌کفن است

تیره از دود دلم نُه فلک آید هر دم

یاد آرم که به مطبخ، سر شاه زمن است

مگر از یاد رود داغ غمش «جودی» را

ورنه گلزار جنانش همه بیت الحزن است

خوشدل / تربت ‌معشوق [۲]

کیست این خسرو مظلوم؟ که خونین بدن است

وز دم نیزه و شمشیر، دو صد پاره تن است

کیست این مظهر جان‌بازی و ایثار و وفا؟

که به آزادگی و عدل و شرف، ممتحن است

او بُوَد چشم و چراغ دل زهرای بتول

روشنی‌بخش جهان، نور رخ «ذو‌المنن» است

گبر و ترسا و یهودش، چو مسلمان خواهد

یار و محبوب ملل، شمع همه انجمن است

چه غم ار حسرت دیدار وطن داشت به دل؟

وطنش در دل یاران، شه دور از وطن است

او شهید است و نیازش نبُوَد گر چه به غسل

آب غسلش همه از خون گلو و بدن است

«کفنی داشت ز خاک و کفنی داشت ز خون

تا نگویند کسان، جسم حسین بی‌کفن است»

«استخوانی اگر از سینه او باقی ماند

آن هم از ضرب سم اسب، شکن در شکن است»

دفن کردی چو پدر را پسر بیمارش

آن‌که یعقوب‌صفت، شهره «بیت ‌الحزن» است،

با سر‌انگشتِ مبارک بنوشتی بر خاک

این همان قبر شهیدی است که عطشان دهن است

این مکان قبله عشاق جهان خواهد شد

«خوشدل»! این تربتِ معشوقِ زمین و زمن است

برای مشاهده مجموعه اشعار علی‌اکبر صلح‌خواه (خوشدل تهرانی) در سایت کرب‌وبلا اینجا، مجموعه اشعار میرزا عبدالجواد جودی خراسانی (جودی) اینجا و مجموعه اشعار مهدی آصفی اینجا را کلیک کنید. همچنین می‌توانید برای مشاهده بیش از ۶۵۰۰ شعر عاشورایی از بیش از ۱۱۰۰ شاعر به بخش اشعار سایت کرب‌وبلا مراجعه کنید.

[۱] دیوان جودی خراسانی، ص ۱۷۱ (با حذف سه بیت).

[۲] دهه عاشورا، ص ۷ ـ ۹۶.

گلچین اشعار شعرهای آیینی شهدای کربلا جودی خراسانی خوشدل تهرانی مطالب برتر سایت

ظلمی که ما نسبت به زینب کبری (س) روا داشتیم

«روایت یاری، حکایت یاران»؛ ویژه برنامه موسسه زیتون در دهه اول ماه محرم

هزاران زائر عزادار، نظاره‌گر مراسم تعویض پرچم آستان حسینی / گزارش تصویری

صحن و سرای حسینی با فرش‌های قرمز مفروش شد / گزارش تصویری

این خبرها را هم دنبال کنید

۲۸ تیر: سال‌روز درگذشت جلال‌الدین همایی

۲۵ شوال: شهادت امام صادق علیه السلام

سؤالی از تولیت حرم حضرت عبدالعظیم (ع) به بهانه سال‌روز شهادتشان

۱۵ شوال: حمزه سیدالشهدا علیه‌السلام

برای دیدن کل مطلب کلیک کنید

منبع مطلب : www.karbobala.com

نظر خود را بنویسید

آخرین مطالب